คิดถึง

Image Posted on Updated on

SayaMilky

Credit Picture : Yukitsun

Advertisements

Topic is … | ซายะมิลกี้ไม่ใช่เรือผี

Posted on Updated on

ฟิน

อย่างกับแต่งงานกัน

หลังจากที่หลายท่านทราบดีว่า วาตานาเบะ มิยูกิ

ได้ประกาศจบการศึกษาไปแล้วนั้น

แต่ในช่วงเวลาที่ยังเหลืออยู่ ซายะมิลกี้ของเหล่าชาวจิ้น

ก็ไม่ได้เป็นเพียงเรือผี อย่างที่เคยเป็นมาตลอด

เน่มิ้วค่ะ ปล่อยความหวานออกสู่สายตาประชาชน

ความหวานของสองคนนี้เรียกว่าเลี่ยนกันไปเลย 555+

เอาเป็นเหตุการณ์ที่มาไทยก่อนดีกว่า >//<

SayaMilky161 SayaMilky160

sayanee81 Miyuki-gif22

SayaMilky157 SayaMilky158

SayaMilky159 sayanee79

วันนั้นสาวๆ กำลังจะกลับญี่ปุ่น พี่เน่ก็เลยจัดโชว์รูม

(เน่ไว้ใจอินเตอร์เน็ตประเทศไทยได้อย่างไร ถถถถ)

แล้วก็เลยเรียกสุดที่รักมาเข้ากล้องด้วย มีคนแปลไทยไว้ด้วยค่ะ

แหมฟินสุดๆ

มิ้วซบตลอดจริงๆ เมื่อมีโอกาส

มาฮันนีมูนกันถึงไทย

อย่าลืมไปซื้อซิง 15 ของสาวๆด้วยนะคะ จะได้ฟินกันยาวๆ

 

สวัสดีค่ะ…

watanabe miyuki

 

[ Short ] – ความทุกข์ที่กักขังเรา (YuuriMiru) EP05 END

Posted on Updated on

YUURIMIRU

         บทที่ 5
         ฉันลืมไปเลยว่ากำลังอยู่กับใครเมื่อคิดถึงใครอีกคนที่มีอิทธิพลกับฉันมากกว่า รอยยิ้มเศร้า ๆ ของยูริทำให้ฉันแทบบ้า ฉันคิดถึงเธอจนแทบจะมีปัญหากับแฟนหนุ่มหรือเรียกว่ามีปัญหาระหองระแหงกันยังได้ แต่เราปรับความเข้าใจระหว่างกันแล้ว
         ภาพยูริซ้อนอยู่แทนที่โทโมฮิโระที่กำลังปฏิบัติกิจคู่รักอย่างนุ่มนวล เขาก้มลงมาจูบฉันตักตวงความสุขทดแทนความความคิดถึง พยายามเอาอกเอาใจเพราะเราเพิ่งคืนดีกัน ช่วงหลังฉันมักจะหงุดหงิดง่ายด้วยอะไรหลาย ๆ อย่าง ฉันปล่อยให้ตัวเองเพลิดเพลินไปกับท่วงท่าของแฟนหนุ่ม
         พยายามคิดว่ามันคือความสุข แต่มันไม่ง่ายแบบนั้นที่จะปกปิดว่าฉันมีความสุขลดลง
         แต่เพิ่มความคิดถึงใครคนอื่น…
         เมื่อนอนพักกันอยู่แฟนหนุ่มก็ถามฉันว่ามีเรื่องอะไรที่ไม่สบายใจหรือเปล่า ฉันบอกปัดไปว่าคงใกล้เป็นประจำเดือนก็เลยหดหู่เป็นพิเศษซึ่งเป็นเรื่องปกติและขอโทษเขาว่าหากเรื่องนี้ทำให้ไม่สบายใจเอาไว้ครั้งหน้าจะพยายามมากกว่านี้ เขาก็บอกว่าเขาเองก็จะพยายามด้วยเหมือนกัน เขาอยากทำให้ฉันมีความสุข ถ้าไม่พอใจอะไรก็บอกเขาได้ตรง ๆ
         ฉันจะบอกได้เหรอว่ามันเพราะอะไร
         ฉันกำลังคิดถึงคนอื่นนอกจากคุณ… ….. อ่านต่อ

[ Short ] – ความทุกข์ที่กักขังเรา (YuuriMiru) EP04

Posted on Updated on

YUURIMIRU

         บทที่ 4
         ฉันกลับจากบ้านของโทโมฮิโระมาถึงห้องพักตัวเองไม่ดึกนัก แต่ถึงแม้ว่าจะดึกก็ไม่เป็นปัญหาเนื่องจากแฟนหนุ่มขับรถมาส่ง บางทีเราก็ชอบไปนั่งคุยกันเป็นการส่วนตัว โทโมฮิโระชอบอยู่กับฉันเพราะเขาไม่ค่อยว่างด้วยหน้าที่การทำงานและยิ่งพูดเรื่องสร้างครอบครัวด้วยแล้วยิ่งทำให้เขาขยันทำงานมากกว่าเดิม เขาอยากให้ฉันเห็นว่าเขาจริงจังกับเรื่องที่พูดกับฉันถึงเขาเองจะอายุไม่มากแต่เขาพร้อมที่จะเป็นสามีที่ดีให้ฉัน
         ฉันรู้ว่าเขาจะต้องเป็นสามีที่ดีได้แน่นอน…
         แต่เรื่องของยูริก็ยังก่อกวนฉันไม่หาย ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปยังไงก็ต้องเจอยูริ หากเข้าไปอยู่บ้านเดียวกับโทโมฮิโระฉันคงไม่อาจหลบยูริได้ ไม่จนกว่ายูริจะเลิกกับอาซึสะจังและจากลักษณะท่าทางของอาซึสะจัง ฉันไม่คิดว่าน้องสาวของโทโมฮิโระจะยอมปล่อยคนประเภทยูริไปได้ ต่อให้ยูริจะไม่สนใจก็ตาม
         ฉันสะดุ้งอยู่บนเตียงขณะกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ เสียงข้อความในโทรศัพท์ดัง ฉันหยิบมากวาดสายตาคร่าว ๆ โทโมฮิโระนั่นเอง เขาส่งข้อความมาถาม ‘มาหาได้มั้ย’ ฉันแกล้งตอบกลับไปว่าเขาลืมอะไรไว้หรือเปล่าถึงได้รีบร้อนจะมาหาทั้งที่ตอนนี้มันก็เกือบจะห้าทุ่มแล้ว
         โทโมฮิโระตอบกลับมาอย่างรวดเร็วว่าลืม ‘หัวใจ’ ไว้และตามด้วยคำอธิบายว่าถ้าพูดแบบนี้ก็คงจะเลี่ยนเกินไปหน่อย แต่เขาคิดถึงฉันจริง ๆ ฉันบอกว่าถ้าอยากมาก็มาสิ ถ้าฉันยังไม่หลับไปซะก่อน พอส่งข้อความนี้ไปปุ๊บ เสียงกริ่งที่หน้าประตูก็ดังขึ้นทันที
         “มารอที่หน้าห้องแล้วเหรอเนี่ย แล้วทำเป็นส่งข้อความมาคุย” ฉันวางมือถือพลางคิดพวกผู้ชายนี่ก็ตรง ๆ ดี ฉันไม่รีบเมื่อลุกจากเตียงเดินไปที่ประตู ยังคิดอยู่ว่าจะทักเรื่องนี้สักหน่อย แต่คนที่รออยู่หน้าประตูกลับไม่ใช่คนที่คุยกันเมื่อกี้ ….. อ่านต่อ

[ Short ] – ความทุกข์ที่กักขังเรา (YuuriMiru) EP03

Posted on Updated on

YUURIMIRU

         บทที่ 3
         พอมิรุเปิดเผยความรู้สึกกับฉัน ยิ่งทำให้ฉันสนิทกับเธอมากขึ้นไปอีก เมื่อถึงปิดเทอมการศึกษาฉันจึงชวนเพื่อนร่วมชมรมให้มาซ้อมเล่นเบสด้วยกัน จริง ๆ คือฉันต้องเหงาแน่ถ้าไม่ได้เห็นหน้ามิรุ ซึ่งเธอก็ตอบตกลง เราสองคนนัดวันที่ไม่ได้ทำงานพิเศษเป็นหลัก เพราะจะได้มีเวลาเล่นทั้งวัน และมีเวลาสำหรับเรื่องอื่น
         ช่วงเวลาที่ฉันได้เรียนรู้มิรุผ่านทางการแสดงออกทางร่างกายโค้งเว้า ผิวนวลนุ่มชวนหลงใหลทั้งที่เธอก็เป็นแค่เด็กมัธยมและฉันที่เพิ่งเคยรู้จักกับความลุ่มหลง เวลาที่อยากอยู่กับใครสักคนจนยากที่จะหักห้ามใจ
         ไม่อยากแยกจากเขา เพราะมันทรมาน
         เป็นปิดเทอมที่ทำให้ฉันมีความสุขมาก…
         เป็นความสุขร่วมกันระหว่างเราสองคน มีคนให้อ้อนแบบนี้ก็ดี
         จนกระทั่งเปิดเทอม
         ฉันไม่คิดเลยว่าความสุขที่มีอยู่ตลอดมันจะจบลง ….. อ่านต่อ

[ Short ] – ความทุกข์ที่กักขังเรา (YuuriMiru) EP02

Posted on Updated on

YUURIMIRU

         บทที่ 2
         หลังเหตุการณ์วุ่น ๆ พี่ซายากะกับพี่มิยูกิเข้าใจกันดี คราวนี้พี่ซายากะส่งข้อความมาโม้ใหญ่ ฉันบอกว่าพอได้แล้วแค่นี้ก็ตาร้อนจะแย่และฝากขอโทษพี่มิยูกิด้วย ถ้ามีโอกาสฉันจะขอโทษด้วยตัวเองอีกครั้งกับทุกเรื่อง
         ฉันมาที่โรงพยาบาลและเข้าเยี่ยมอาซึสะ คนไข้นอนหลับอยู่ พี่ชายของอาซึสะบอกว่าไม่เป็นอะไรมาก ที่เหลือคงแค่พักรักษาตัว พี่ชายของอาซึสะเล่าให้ฟังด้วยว่า ท่าทางน้องสาวของเขาคงจะคิดถึงฉันมาก เพราะเอาแต่เพ้อถึงตลอด ตอนที่เข้ามารักษาตัวใหม่ ๆ ฉันไม่รื้อฟื้นสาเหตุของอุบัติเหตุ ไม่อยากจะรู้อะไรเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้เพิ่มเติมให้ปวดหัวไปยิ่งกว่าเดิม
         ฉันขอตัวกลับเมื่อมีเสียงเคาะประตูห้องพัก อาจเป็นญาติของอาซึสะ ไม่อยากอยู่รบกวนครอบครัวของคนอื่น ฉันไม่รู้หรอกว่าจะได้กลับมาเยี่ยมอาซึสะอีกมั้ย เพราะฉันไม่อยากให้ความหวัง ในเมื่อฉันไม่ได้ชอบเธอ พี่ชายของอาซึสะตื่นเต้นขึ้นมาทันทีบอกว่าคงเป็นแฟนของเขา เพราะนัดกันไว้ว่าจะไปเที่ยววันนี้และคุณแม่จะมาเฝ้าลูกสาวแทน
         เมื่อประตูเปิดออกฉันก็จำได้ทันทีว่าผู้หญิงวัยกลางคนท่าทางใจดีคือคุณแม่ของอาซึสะ
         และผู้หญิงที่อายุพอ ๆ กันกับฉันอีกคนที่กำลังเดินผ่านประตูห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลเข้ามานั้นเป็นใคร
         ชิโรมะ มิรุ…
         คนที่ในอดีตสร้างบาดแผลให้แก่ฉัน
         ทำให้ฉันไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหนอีกเลย
         เพราะฉันมอบมันทั้งหมดให้กับเธอ แต่เธอกลับขยี้มันจนเละไม่เป็นชิ้นดี…หัวใจของฉัน ….. อ่านต่อ

[ Short ] – ความทุกข์ที่กักขังเรา (YuuriMiru) EP01

Posted on Updated on

YUURIMIRU

         บทที่ 1
         “เกิดอะไรขึ้นกับอาซึสะจัง”
         “ไม่เห็นต้องถาม ก็เลิกกันแล้ว…ฉันหมายถึงว่าตอนนี้เราไม่ได้เกี่ยวข้องกันแล้ว” ฉันเกือบตะคอกใส่พี่ซายากะแต่ยั้งไว้ทันหวุดหวิด เธอถามทำเสียงดุ จะเล่นงานฉัน เมื่ออยู่กันสองคนพี่น้องอีกครั้งหลังผู้หญิงคนที่สามซึ่งทำให้ฉันเซ็งด้วยการก่อเรื่องบางอย่างกับเธอไว้ ไม่ค่อยดีนัก ได้ออกจากห้องไป
         ไม่รู้หรอกว่ามันจะร้ายแรงแค่ไหนเกี่ยวกับอาซึสะ ถึงทำให้พี่สาวสุดที่รักมาหาที่ห้องทันด่วน และดูจะเป็นเดือดเป็นร้อนแทน ฉันนึกว่าพี่สาวจะชินและเข้าใจฉันที่เป็นแบบนี้ ทีกับคนอื่นไม่เห็นพี่จะห้าม ไม่ว่าฉันจะมีคนข้างกายสักกี่คน
         “แล้วเมื่อกี้ใคร อีกแล้วเหรอ…” ฉันเกาหัวกลัดกลุ้มกับความวุ่นของค่ำคืนนี้ พี่ซายากะจะถามหรือจะต่อว่าอยากให้พี่เขาเลือกทีละอย่างเพราะฉันเวียนหัวแล้ว นี่ถ้าไม่เห็นผู้หญิงคนเมื่อกี้ พี่ซายากะคงจะไม่ดุฉันมากขนาดนี้มั้ง
         “ก็เดิม ๆ แหละพี่ เริ่มเบื่อแล้วเลยตกลงกันไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ แต่เขาก็ดีนะ จูบแล้วมันดี เสียดายที่จะไม่ได้จูบอีก” ฉันโกหกพี่สาว กลัวจะเสียฟอร์ม เป็นครั้งแรกที่รุกเดินหน้าเต็มสูบแต่โดนปฏิเสธหน้าแหกหลุดโค้งตกเขา เธอไม่แม้แต่จะคิดพิจารณาข้อเสนอของฉัน ทั้งยังปัดเหมือนไล่ยุงไม่ก็แมลงสักอย่างไปให้พ้นด้วยความรำคาญ
         ตรงกันข้ามกับผู้หญิงที่พี่สาวเป็นห่วง อูเอมูระ อาซึสะ เคยเป็นหนึ่งในคนที่ฉันควงอยู่พักหนึ่งแต่ก็เลิกเหมือนคนอื่น ๆ จะต่างตรงที่อาซึสะพยายามทำให้ฉันเห็นว่าเธอจริงใจกับฉันมาก เพราะเธอยังคงตัดใจจากฉันไม่ขาด ยังคงพยายามทำดีกับฉัน หวังว่าฉันจะเห็น ซึ่งฉันเห็น…แต่ฉันก็แค่เห็นไม่ได้รู้สึกลึกซึ้งเป็นพิเศษใด ๆ
         อาซึสะมักจะคอยดูแลฉันและบางทีก็โทรบอกพี่ซายากะ รายงานว่าฉันเป็นยังไงบ้าง คงเป็นคนที่ได้คุยกับพี่ซายากะมากที่สุดก็ว่าได้ เธอใส่ใจฉันดีเลยแหละ เพราะส่วนใหญ่คนอื่น ๆ จะไม่ค่อยสนใจเวลาที่ได้พบกับครอบครัวของฉันเท่าไหร่ แน่นอนเราคบกันไม่ได้เพื่อจะมาพบครอบครัวของแต่ละคน จะว่าไปคนอย่างอาซึสะไม่น่ามาฝังใจกับฉันเลยด้วยซ้ำ เธอน่าจะได้เจอคนที่ดีกว่าฉันและพร้อมที่จะดูแลให้ความรักกับอาซึสะ ….. อ่านต่อ