[Two Shot] – เสน่หาร้อยมารยา (SayaMilky) – (2)End

Posted on Updated on

sayamilky

         มัตสึอิ เรนะโทรมาขอร้องให้ฉันช่วยจัดการเรื่องประชุมในวันพรุ่งนี้แทนเธอ เพราะมีธุระด่วนเรื่องของส่งออกที่ต้องไปจัดการด้วยตัวเองกะทันหัน พร้อมทั้งขอโทษขอโพยใหญ่ที่โทรมาค่ำมืด โดยบอกรายละเอียดคร่าว ๆ ให้ฉันทราบเกี่ยวกับเรื่องที่ต้องการเน้นย้ำแก่ผู้เข้าร่วมประชุม ซึ่งเอกสารส่วนมากฉันเป็นคนทำอยู่แล้วดังนั้นรายละเอียดฉันสามารถดูประกอบกับรายงานได้
         “พรุ่งนี้ฉันจะจัดการเรื่องที่คุณขอร้องให้เรียบร้อยนะคะ”
         “ขอบคุณค่ะ”
         หลังจากมัตสึอิวางสายฉันรีบกลับไปหาซายากะทันทีเพราะเสียเวลาไปกับงานด่วนอยู่นาน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอกำลังโดนกลุ่มผู้ชายใส่สูทรุมทำร้ายอยู่ ฉันเร่งฝีเท้าและเข้าไปรับซายากะที่เสียหลักเซมา ทั้งสามคนวิ่งหายไปในความมืดทันทีเมื่อฉันเข้ามาถึงสถานที่ตรงนั้น
         “อย่างนี้นี่เอง”

         ฉันมองใบหน้าหวานที่เฝ้านึกถึงมาตลอดของซายากะ คิดถึงแม้กระทั่งตอนที่อยู่กับมัตสึอิ หรือตอนที่อยู่กับชายหนุ่มคนอื่น ๆ ฉันไม่เคยรู้สึกกับใครแรงกล้าแบบนี้มาก่อน ฉันมักจะเป็นฝ่ายเขี่ยคนอื่น ๆ ทิ้งแต่กับซายากะนั้น สัมผัสของซายากะยังชัดเจนอยู่ในทุกความรู้สึกของฉัน
         ตอนนี้ใบหน้าซายากะเต็มไปด้วยรอยเลือดถึงจะไม่ได้ร้ายแรงอะไรมาก สามคนนั้นคงยังลงมือไม่ถนัดหรืออะไรก็ตาม แต่แรงผู้ชายถ้าเป็นฉันก็คงจะเจ็บไม่น้อยแน่ ฉันพยุงเธอมาบนม้านั่งแล้วค่อย ๆ เช็ดเลือดให้ ถ้าพาออกไปเรียกรถกลับที่พักสภาพนี้อาจจะแตกตื่นกันได้ หรือจะให้ฉันลากเธอไปเรียกรถในสภาพนี้ก็ไม่ดีอีกเหมือนกัน สุดท้ายก็ค่อย ๆ จัดท่าทางให้ซายากะนอนบนตัก รอให้เธอได้สติก่อน

         เวลาผ่านไปเกือบสามสิบนาที คนบนตักก็เริ่มขยับตัว
         “พวกมันไปหมดแล้วเหรอ มิยูกิไม่ได้โดนมันทำร้ายใช่มั้ย”
         “ฉันไม่เป็นไร ซายากะล่ะลุกไหวมั้ย จะได้กลับห้อง” ซายากะดันตัวเองขึ้นมาโดยมีฉันช่วย เธอไม่ได้บ่นอะไรสักคำกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
         ระหว่างที่นั่งรถมา ฉันก็ไม่ได้คุยอะไรกับซายากะเลยจนกระทั่งถึงที่พัก ฉันพยุงซายากะอย่างช้า ๆ ขึ้นมาที่ห้องและพาเธอไปนอนพัก ตัวฉันก็เดินไปหาผ้ามาเช็ดตัวให้เจ้าของห้องที่นอนนิ่งไป และเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอได้นอนสบาย ๆ
         “ซายากะ ยังไม่หลับใช่มั้ย”
         “อืม” ฉันขึ้นไปนอนอยู่ข้าง ๆ และมองดูใบหน้าที่ตอนนี้รอยช้ำเด่นชัดมากขึ้นว่าเธอโดนพวกนั้นรุมทำร้ายมาขนาดไหนและที่สุดก็เอ่ยถามออกไป
         “ทำไมไม่พูดอะไรสักคำ ไม่โวยวายอะไรบ้าง โดนทำร้ายขนาดนี้ยังเฉยอยู่ได้”
         “แล้วมิยูกิมีอะไรจะบอกฉันหรือเปล่า” ซายากะพูดกับฉันทั้ง ๆ ที่ยังหลับตาอยู่ เธอหายใจช้า ๆ เป็นสัญญาณว่าว่าเธอเพลียมาก เพลียแต่ก็ยังอยากที่จะรู้เรื่องราวจากปากของฉัน
         “พวกนั้นเป็นคนของเจ้านายฉัน” ฉันพูดมันออกไปแต่เลี่ยงที่จะเอ่ยชื่อของมัตสึอิ เรนะซึ่งฉันคิดว่าเธอนี่แหละคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด มันพอดีเหลือเกินที่เธอจะต้องโทรเข้ามาตอนนั้น
         “ฉันไปยุ่งกับเด็กของคนอื่นเข้าแล้วสิ” ซายากะหัวเราะหึหึเหมือนไม่แคร์กับเรื่องที่โดนทำร้ายสักนิด
         “หัวเราะได้อีก ไม่เจ็บหรือไง”
         “เจ็บสิ”
         “หายเจ็บมั้ย” ฉันก้มไปจูบหน้าผากซายากะ ถ้าถามว่าฉันรู้สึกอะไรมั้ย ฉันโมโหกับสิ่งที่มัตสึอิทำมากและฉันทนไม่ได้กับสภาพของซายากะในตอนนี้
         “อือ” ซายากะนอนยิ้มแต่สีหน้าเพลียจนฉันใจคอไม่ดี มันเจ็บขนาดที่ฉันยังไม่อยากจะเชื่อว่าฉันจะมีความรู้สึกแบบนี้กับใครได้ ที่ผ่านมาฉันไม่เคยมี
         “ขอโทษนะ ซายากะ” น้ำตาไหลออกมาและซายากะก็ลืมตาพอดี มือเรียวของเธอโยกหัวฉันอย่างอ่อนแรง เมื่อฉันมองตาเธอก็ทำให้เกิดแรงดึงดูดระหว่างเราทั้งคู่ ริมฝีปากของซายากะทำให้ฉันแทบคลั่ง
         “รู้มั้ยถ้าฉันไม่เจ็บ ฉันไม่ยอมให้เธอนอนเฉย ๆ อยู่แบบนี้หรอก”
         “ฉันจะรอวันนั้นซายากะ ฉันจะทำให้เธอเป็นรอยไปทั้งตัว ให้เธอลืมฉันไม่ลง”
         “แค่นี้ก็ไม่ลืมแล้ว”
         “ซายากะชอบฉันใช่มั้ย”
         “ก็เปล่านี่”
         “ซึนอีกละ”
         “เรื่องของฉันน่า”
         ซายากะหลับตาไปแล้ว ฉันล้มตัวบ้างข้าง ๆ เธอ หลังจากนี้ฉันมีเรื่องต้องทำอีกมาก สำหรับเธอมัตสึอิ เรนะ คิดผิดแล้วล่ะที่เล่นกับฉันแบบนี้

         ตั้งแต่ที่โดนซ้อมคราวนั้น ผ่านมาเกือบเดือนแล้ว มิยูกิแวะเวียนมาค้างด้วยกันบ่อย ๆ เธอลาออกจากที่ทำงานเก่าแล้วบอกแค่ว่างานเลขาน่าเบื่อ ยิ่งเจ้านายทำแบบนั้นกับฉันเธอก็รับไม่ได้ ไม่ว่าจะเพราะชอบเธอมากหรือว่าเพราะเหตุผลอะไรก็ตาม
         “วันนี้ฉันไม่รู้จะกลับกี่โมง มิยูกิไม่ต้องรอนะ”
         “ไปทำงานเหรอ” ฉันเดินเข้าไปหาในครัวก็เห็นอีกคนกำลังง่วนกับของกินในตู้เย็น
         “กินเก่งขนาดนี้ทำไมยังผอม”
         “คนดูแลตัวเองไง ฟินใช่มั้ยล่ะซายากะน่ะกับรูปร่างเป๊ะเว่อร์ของฉัน” ดูเหมือนว่ามิยูกิจะมั่นใจในรูปร่างของตัวเองมาก ใช่ฉันฟินทุก ๆ คืนไม่เคยอดใจกับมิยูกิได้เลย
         “ฉันก็รูปร่างดีไม่แพ้มิยูกิหรอกและยังมีดีกว่าด้วย” มิยูกิเดินยิ้ม ๆ เข้ามาทำท่าจะจับหน้าอกฉัน
         “อย่าทำให้มันเขี้ยวแต่เช้าสิซายากะ ชักไม่อยากให้เธอไปทำงานแล้วล่ะ” มิยูกิหันกลับไปยกจานของกินแล้วเดินออกจากครัวไป น่าอายจริง ๆ ที่ฉันแอบหวังว่าจะได้สักจูบเช้านี้
         “ไปทำงานก่อนนะ”
         “เดี๋ยว ๆ เมื่อกี้ซายากะทำหน้าเหมือนอยากให้ฉันจูบนะ” มิยูกิรีบวิ่งมาดักที่หน้าประตูห้องก่อนที่ฉันจะออกไป
         “พูดอะไรของเธอ ใช่ที่ไหนกันเล่า”
         “บอกฉันตรง ๆ ก็ได้ เช่น มิยูกิจูบฉันหน่อย อะไรอย่างนั้นไง”
         “ฝันไปเถอะ”
         “ซึนจริง ๆ แม่คุณ”
         อ้อมกอดแสนอบอุ่นของมิยูกิ เธอเจ้าเล่ห์ซุกซน ชอบแหย่ชอบยั่ว แต่อ้อมกอดที่เธอให้ฉันเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยพบเจอกับใครมาก่อน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันจะไม่ยอมเสียผู้หญิงคนนี้ไปเด็ดขาด การพบเจอกันของเรามันฉาบฉวยแต่ความสัมพันธ์ของเรากลับไม่ได้เป็นแค่สิ่งฉาบฉวยตาม
         “ระวังตัวด้วยนะ” มิยูกิกระซิบบอกแผ่วเบาก่อนจะหลีกทางให้ฉัน รอยยิ้มกว้างของเธอเป็นดังพลังให้ฉันในทุก ๆ วัน รอยยิ้มที่ทำให้โลกของฉันสดใสได้ขนาดนี้

         ฉันมานั่งดูทีวีแก้เบื่อเพราะวันนี้เจ้าของห้องไม่รู้จะกลับเมื่อไร ของกินต่าง ๆ ถูกเก็บเข้าตู้หมดแล้ว แต่ถ้าซายากะกลับมาเร็ว ก็มีของกินส่วนของเธอที่ฉันจัดไว้ให้อยู่
         “ข่าวด่วนล่าสุดค่ะ บริษัทเอ็มอินเตอร์โลจิสติกส์ถูกตำรวจนำกำลังเข้าค้นและยึดของกลาง ข่าวแจ้งว่าทางตำรวจได้เชิญผู้บริหารไปให้ปากคำที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษเพื่อป้องกันและปราบปรามการค้าของผิดกฎหมายระหว่างประเทศ ในข้อหาค้าของผิดกฎหมายและส่งของผิดกฎหมายออกนอกประเทศ โดยบริษัทเอ็มอินเตอร์โลจิสติกส์นั้นเป็นบริษัทในเครือของตระกูลมัตสึอิ ปัจจุบันดูแลและบริหารโดยมัตสึอิ เรนะ นักธุรกิจสาวอายุน้อยที่กำลังมาแรงมากในแวดวงนักธุรกิจรุ่นใหม่ ทั้งนี้รายงานแจ้งว่าเอกสารการส่งออกค่อนข้างชี้ชัดว่าบริษัทได้ส่งออกของผิดกฎหมายจริง คุณมัตสึอิไม่ให้สัมภาษณ์กับสื่อใด ๆ พร้อมขอให้การในชั้นศาลและพร้อมสู้คดีจนถึงที่สุด ซึ่งจากหลักฐานที่เปิดเผยออกมานั้นเป็นไปได้ว่าคดีนี้ต้องสอบสวนกันอีกนาน คุณโกโต้ เทรุโมโต้หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษเพื่อป้องกันและปราบปรามการค้าของผิดกฎหมายระหว่างประเทศกล่าวสั้น ๆ ว่าลูกทีมได้ติดตามการกระทำผิดนี้มานานแล้วแต่ยังหาหลักฐานไม่ได้ แต่เมื่อหาหลักฐานได้ครบถ้วนสมบูรณ์จึงนำกำลังเข้ามาที่บริษัทเอ็มอินเตอร์โลจิสติกศ์ทันที คุณผู้ชมสามารถรับชมรายงานเพิ่มเติมในทุกช่วงข่าวต่อไปค่ะ”
         (เสียงโทรศัพท์ดัง)
         “มีอะไรคะเพื่อน” ฉันเบาเสียงทีวีลงนิดหน่อย
         “นี่เกิดบ้าเลือดอะไรขึ้นมาคะ รายนี้ยังไม่ถึงเวลาสักหน่อย”
         “คุณชิมาซากิคะ บางครั้งคุณมัตสึอิจอมดื้อของเราก็ทำอะไรไม่เข้าท่าและฉันเหลืออดแล้ว” ชิมาซากิ ฮารุกะหัวเราะร่วนกับเหตุผลนี้
         “ท่าทางดูคุณวาตานาเบะฟิวส์ขาดนะคะ”
         “ไม่ต้องหัวเราะเลยค่ะคุณชิมาซากิ” ฉันลุกขึ้นไปยืนหน้าประตูกระจกตรงระเบียง มองทะลุผ่านใบหน้าตัวเองที่สะท้อนอยู่ออกไปยังวิวด้านนอกในยามค่ำคืนที่แสนวุ่นวายข้างล่างและนึกถึงเหตุการณ์ที่มัตสึอิ เรนะสั่งให้ลูกน้องมาบุกทำร้ายซายากะ วันถัดมาฉันเข้าไปถามกับเจ้าตัวตรง ๆ เธอยอมรับและบอกว่าทำไปเพราะฉัน ยอมไม่ได้ที่ฉันไปมีความสุขกับคนอื่น
         หลังจากนั้นฉันช่วยทำให้เวลาในฐานะผู้บริหารของเธอหมดโดยเร็วที่สุด ทั้งที่ความจริงแล้วเวลาของเธอกับบริษัทเอ็มอินเตอร์โลจิสติกส์ยังเหลืออยู่แท้ ๆ สำหรับคนที่พูดแล้วไม่เข้าใจคนอย่างฉันเองก็ไม่ใจดีให้เสมอไป
         “อีกเรื่อง ได้ข่าวว่าคุณวาตานาเบะกำลังควงตำรวจอยู่นี่ กล้าใหญ่แล้วนะ”
         “มันบังเอิญน่ะ ไม่คิดว่าจะเป็นคนจากหน่วยคู่แค้น แต่ก็ดีไม่ใช่เหรอมีอะไรเคลื่อนไหวก็เข้าทางพวกเรา” ฉันหันกลับไปมองรูปซายากะที่ถ่ายคู่กับฉันตอนไปเที่ยวด้วยกันล่าสุด เป็นรูปที่ฉันหอมแก้มเธอเต็มแรง สีหน้าซายากะมีความสุขมาก ฉันเองก็มีความสุขไม่ต่างกัน
         “เอาที่สบายใจนะเพื่อน รู้ว่าดูแลตัวเองได้”
         “เออว่าง ๆ ไปปาร์ตี้กันบ้างนะ คุณชิมาซากิบ้างานไปนะคะ เพื่อนฝูงแทบไม่เจอหน้า”
         “แล้วเจอกันค่ะคุณวาตานาเบะ ย้ำอยู่ได้”
         ชิมาซากิ ฮารุกะเพื่อนสนิทที่สุดของฉัน เป็นนักแสดงและนางแบบเธอเคยชวนฉันไปทำงานด้วยกันแต่ฉันปฏิเสธและเลือกที่จะทำงานอย่างเต็มตัวให้องค์กรมากกว่า
         ยามาโมโตะ ซายากะฉันชอบเธอมากไม่ใช่เพราะต้องการได้ข้อมูลจากเธอ แต่งานของฉันก็สำคัญกับฉันมากเช่นกัน สิ่งที่ฉันไม่มั่นใจเลยคือถ้าวันนั้นมาถึงวันที่ฉันพลาด
         …สุดท้ายฉันจะยอมเสียเธอไปได้จริง ๆ หรือเปล่า

หมายเหตุ : เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อแซะซายามิลกี้เท่านั้น

[Two Shot] – เสน่หาร้อยมารยา (SayaMilky) – (2)End

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s