Month: October 2015

[Short] – ห้องสมุด EP (SayaMilky)

Posted on Updated on

sayamilky ฟิค

     “พี่ซายากะคะ” ฉันเดินเร็วที่สุดเท่าที่จะสามารถทำได้ เพื่อเข้าไปหาพี่เขาซึ่งกำลังจัดหนังสืออยู่ในมุมหนึ่ง นี่ก็เปิดเทอมมาได้สักพักแล้ว แต่อาจารย์สั่งงานเหมือนจะกลับไปปิดเทอม แม้กระทั่งเพื่อนในกลุ่มปาร์ตี้ฉัน บางคนก็เริ่มบ่นเรื่องงานเยอะ
     “พี่มีลิปมันมั้ยคะ ฉันเจ็บปาก สงสัยปากจะแตก วันนี้ไม่ได้เอาลิปมา” ฉันรีบเอานิ้วชี้ให้พี่ซายากะดูตำแหน่งที่เริ่มเกิดรอยแดง ทุกครั้งที่อากาศเริ่มหนาวฉันก็ต้องประสบกับอาการปากแตกทุกครั้ง
     “เดี๋ยวพี่ไปดูให้ รออยู่ตรงนี้ก่อน”
     พี่ซายากะเดินกลับมาในไม่ช้า
     “มา ๆ เดี๋ยวพี่ทาให้” ฉันกุลีกุจอยื่นปากให้ทันทีเพราะมันคันยิบ ๆ จนน่ารำคาญ
     “แดงรอบปากเลยนี่มิยูกิ”
     “ก็ใช่น่ะสิคะพี่ เจ็บอะ” พี่ซายากะจับคางหมุนไปมาเพื่อสำรวจรอยแดงรอบปาก
     แล้วพี่เขาก็เข้ามาจูบฉัน! ….. อ่านต่อ

Advertisements

[Short] – ห้องสมุด (SayaMilky)

Posted on Updated on

sayamilky ฟิค

         ห้องสมุด
         ความเงียบสงบชวนอึดอัดในห้องขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยชั้นหนังสือเรียงราย หนังสือนับหมื่นเล่มที่ฉันเข้ามาอ่านไม่ถึงหนึ่งร้อยเล่ม บรรยากาศที่ไม่กล้าจะขยับตัวเพราะกลัวจะเกิดเสียง จนทำให้เป็นเป้าสายตาของคนอื่น ๆ ที่ตอนนี้ต่างล้วนแต่หมกตัวเองอยู่ใต้หนังสือกองโต

         ฉันไม่ใช่คนชอบอ่านหนังสือ ที่มาวันนี้เพราะงานท่วมหัวจนไม่เหลือที่ให้เสนอหน้าไปเที่ยวได้อีก ไม่มีทางเลือกอื่นให้เลือกมากนัก แม้อินเตอร์เน็ตจะช่วยได้เรื่องความสะดวกสบายแต่งานนี้ต้องการข้อมูลที่มีความน่าเชื่อถือ ชีวิตนักศึกษาปีสี่อย่างฉันและใครอีกหลายคนก็คงเป็นแบบนี้ ข้าง ๆ โต๊ะที่ฉันนั่งหน้าตาก็สายเที่ยวแบบเดียวกันไม่ผิดแน่

         แล้วใครจะสามารถอ่านหนังสือเพื่อสรุปข้อมูลมากมายได้ หัวสมองฉันไม่ค่อยซึมข้อมูลประเภทความรู้ซะด้วยสิ สุดท้ายตัดสินใจเดินไปที่เคาน์เตอร์

         “ขอโทษนะคะ ฉันอยากจะยืมหนังสือไปอ่านข้างนอก ไม่ทราบว่าต้องทำยังไงบ้างคะ” ฉันต้องแบกหนังสือพวกนี้กลับที่พักจริง ๆ เหรอเนี่ย ถอนหายยืนเซ็งขณะรอให้เจ้าหน้าที่อีกคนทำเรื่องขอยืมหนังสือให้ แต่ก็ไม่อยากจะอยู่ในห้องสมุดนานเหมือนกัน ฉันไม่ชอบเอาซะเลยบรรยากาศชวนอึดอัดแบบนี้

         แม้แต่เจ้าหน้าที่ห้องสมุดก็ยังเงียบและเรียบร้อย ฉันลอบมองคนที่กำลังป้อนข้อมูลลงคอมพิวเตอร์อย่างคล่องแคล่ว ถ้าเดาจากหน้าตาอายุยังไม่ถึงสามสิบแน่ ใส่แว่นทรงกลมเรียบ ๆ รวบผมเอาไว้ทั้งที่มันไม่ได้ยาวมาก นี่ถ้าฉันไม่ได้มาเห็นด้วยตัวเองฉันคงไม่เชื่อ

         เจ้าหน้าที่ห้องสมุดในหัวฉันมีแต่ภาพผู้หญิงที่มีอายุหน่อย ใส่แว่นดูเคร่งขรึม เป็นประเภทผู้หญิงดุน่าเกรงขามน่าจะประมาณนั้น แต่เจ้าหน้าที่คนนี้หักล้างภาพทั้งหมดนั้นของฉันไปเลย สงสัยว่าทำไมเธอคนนี้ถึงเลือกมาทำงานในห้องสมุด เป็นฉันคงเบื่ออกแตกตายไปก่อน

         “อันนี้บัตรของคุณค่ะ” ฉันรับบัตรนั้นมาแล้วสังเกตเจ้าหน้าที่คนนี้อีกรอบ เธอหลบตาทันทีแสร้งทำเป็นจัดแว่นแก้เขินจนฉันแอบขำ เธออาจจะคล่องแคล่วในการทำงาน แต่ดูท่าทางเขินอายเวลาพูดคุยกับคนอื่น

         ชื่ออะไรน่ะ…ยามาโมโตะ ? ….. อ่านต่อ

[Short] – Race (SayaMilky)

Posted on Updated on

         ฉันมองตรงผ่านพลาสติกใสของหมวกนิรภัยไปยังคนที่นั่งอยู่บนรถเก๋ง ผู้หญิงผมสั้นดูมีมาด เธอเป็นคนรู้จักของฉันเมื่อสมัยเรียน ยามาโมโตะ ซายากะ ไม่ได้เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเลยถึงตอนนี้จะมีเครื่องสำอางแต่งแต้มทำให้ดูเป็นสาวมากขึ้นก็ตาม

         ฉันโดดลงมาจากรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ที่ตั้งใจขับมาดักหน้ารถเก๋งคันที่ซายากะนั่ง ถ้าไม่ใช่ถนนที่ไม่ค่อยมีรถผ่านอย่างที่นี่ฉันก็คงไม่กล้าทำอะไรแบบนี้เหมือนกัน
         รีบถอดหมวกออกเพื่อให้อีกฝ่ายได้เห็นหน้า ดูจากท่าทางอีกฝ่ายคงตกใจที่โดนดักหน้าแบบนี้ เธอก้าวลงมาจากฝั่งที่นั่งข้างคนขับเมื่อเห็นว่าน่าจะปลอดภัย
         “หวัดดี” ฉันทักทายยิ้มแย้มถึงแม้อีกคนจะไม่ยิ้มด้วย
         “คิดว่ากำลังทำอะไรของเธอน่ะ?” ซายากะทำเสียงดุใส่ฉันทันที
         “เอาเป็นว่าเธอลืมเรื่องที่ฉันทำอะไรขัดหูขัดตาเธอเมื่อกี้ไปก่อนแล้วกัน ฉันแค่จะมาทวงสัญญา…ของเรา” ซายากะคงจะจำได้ถ้าฉันเดาไม่ผิด
         “แค่นี้ใช่มั้ย” ฉันพยักหน้าว่าใช่ เธอก็เดินกลับไปที่รถ
         “เอาเบอร์มาวันนี้ฉันไม่ว่าง” ….. อ่านต่อ

[Short] สั้นพิเศษ – 3.ความรู้สึก (SayaMilky)

Posted on Updated on

         “รู้หรือเปล่าว่ารัก”
         “รู้สิคะ” ฉันมองหน้าซายากะพยายามกลั้นขำ แล้วฟาดต้นแขนเธอด้วยกระดาษเนื้อเพลงที่อยู่ในมือเข้าเต็มแรง แต่ซายากะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
         “เรากำลังซ้อมเพลงใหม่กันอยู่นะ พี่ไม่ได้ถามเธอเรื่องนั้น ตั้งใจซ้อมหน่อยสิ ใครแต่งเนี่ย มันไม่เข้ากับคนร้องเลย” ฉันแซว ขณะที่ซายากะเล่นกีต้าร์ต่อไปไม่สนใจคำบ่นของฉันแม้แต่น้อย
         “ฉันแต่งเองค่ะ”
         ซายากะเล่นกีต้าร์และร้องเพลงที่เธอบอกว่าแต่งเองให้ฉันฟังจนจบ ฉันไม่รู้หรอกว่าเพลงเนื้อหาแบบไหนที่จะดีหรือเรียกว่าเป็นเพลงที่ดี แต่ฉันว่าเพลงนี้ซายากะร้องมันออกมาได้ดี เธอสื่อมันออกมาให้ฉันเข้าใจได้ ฉันรู้สึกแบบนั้นในฐานะคนฟัง ถึงเพลงจะดูขี้อ้อน ไม่เข้ากับคนขี้วีนขี้เอาแต่ใจเหมือนกับนิสัยของคนแต่งเพลงนี้ก็ตาม
         “ซายากะร้องได้หมดแล้วนี่ แล้วเรียกพี่มาทำไม”
         “ก็อยากให้มีคนมาฟัง ไม่ได้หรือไงคะ” ….. อ่านต่อ

[Short] สั้นพิเศษ – 2.น้ำแข็งไส (SayaMilky)

Posted on Updated on

         “นี่…ที่นั่งเอาคางเกยโต๊ะอยู่ตรงนั้นน่ะ จำเนื้อเพลงไปถึงไหนแล้ว อย่ามาทำเอื่อยเฉื่อยให้พี่ต้องเหนื่อยใจกับเราได้มั้ย ซายากะ” วันนี้หยุดพักได้อยู่กับบ้าน ตั้งแต่ที่เริ่มเปิดตัวกับสื่อ ฉันไม่คิดว่าจะมีชื่อเสียงอะไร แต่ด้วยงานที่เข้ามาไม่ขาดสาย ก็ดีใจอยู่ไม่น้อยว่าคงเป็นที่รู้จักมากขึ้น โดนบ่นซะได้ ฉันโทรไปเรียกแกมบังคับให้พี่มิยูกิมาหาที่บ้านเอง
         “ก็ใช่สิ ฉันไม่เหมือนพารุนี่ จะได้จำบทเป๊ะ อ่านแป๊บเดียวก็แสดงได้ แถมยังมีเสน่ห์ด้านการแสดงมากซะด้วย” ถึงพี่มิยูกิจะยังคงดูแลฉันต่อ แต่ก็รับหน้าที่ดูแลพารุด้วย ฉันยังเคืองอยู่เลยเรื่องนี้ ….. อ่านต่อ