[Super Short] – ลองเป็น Dark Girl (2) (SayaMilky)

Posted on Updated on

         หนึ่งวันของลูกคุณหนู – ไม่กี่ชั่วโมงก่อน
         ฉันนึกสงสัยว่าอาจเคยเดินสวนกับยามาโมโตะมาก่อน เพียงแค่ไม่ได้สนใจหรือใส่ใจ แต่วันนี้เธอมานั่งอยู่ข้าง ๆ ขณะที่ฉันกำลังรอจะทำธุระบางอย่างซึ่งค่อนข้างเป็นเรื่องส่วนตัว
         “ของเต็มไปหมดเลยนี่ มารอใครเหรอ”
         “มารอแฟนมั้ง”
         “แฟน” ฉันไม่ได้หันไปมองว่ายามาโมโตะทำหน้ายังไง แต่จากน้ำเสียงเย้ยหยันนั่น คงไม่ค่อยมีคนเชื่อฉันเรื่องแฟนเท่าไร ก็ช่างสิใครจะสนคนอย่างยามาโมโตะกันเล่า
         “หัวเราะอะไรไม่ทราบ” ฉันมองอีกคนหัวเราะอย่างไม่เข้าใจ สมมติว่าฉันมารอแฟนมันเป็นเรื่องตลกตรงไหน
         “อย่างเธอน่ะเหรอมารอแฟนที่ข้างถนน ตลกตาย”
         “ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน”
         “ใช่ ๆ นี่มันเรื่องของเธอ ฉันไม่เกี่ยว” อยู่ ๆ ก็รู้สึกหงุดหงิดสีหน้าท่าทางและความกวนประสาทของผู้หญิงข้าง ๆ เลยหาบุหรี่ขึ้นมาจุดจะสูบแก้เครียด
         “นี่เธอ! ตรงนี้เขาให้สูบบุหรี่ได้” ฉันได้แต่มองซองบุหรี่ที่ยามาโมโตะยึดไปด้วยความเสียดาย
         “อ๋อ เรื่องนั้นฉันรู้”
         “งั้นก็เอาบุหรี่ของฉันคืนมาสิ”
         “โทษที พอดีฉันนั่งอยู่ตรงนี้ด้วยแล้วฉันไม่สูบบุหรี่ มันไม่ดีต่อสุขภาพ เพราะฉะนั้นเธอน่าจะเกรงใจฉันหน่อย”
         “ฉันไม่ได้ขอให้เธอมานั่งตรงนี้นะ ถ้าจำไม่ผิด เธอมานั่งของเธอเอง แล้วก็มายึดเอาบุหรี่ของฉันไป เธอต้องการอะไรจากฉัน”
         “ฉันก็มานั่งของฉันเฉย ๆ เธอเดือดร้อนอะไรรึไง”
         ฉันอยากจะบอกว่าฉันเดือดร้อนที่เธอเข้ามาวุ่นวายกับฉัน ทั้ง ๆ ที่ฉันพยายามที่จะไม่นึกถึงเธอ พยายามลืมริมฝีปากของเธอที่ทำให้ฉันหวั่นไหว หรือเรื่องที่ฉันอยากจูบเธออีกครั้งไปจากหัวอยู่นี่ไง
         “ช่างเถอะ…”
         “สวัสดีค่ะ คุณน้ามิยูกิ” ฉันหันไปหาต้นเสียง คนที่ฉันรอ
         “สวัสดีจ้ะโจจัง” เด็กน้อยวัยหกขวบปล่อยมือจากคุณแม่เดินกะโผลกกะเผลกเข้ามาหาฉัน เด็กน้อยดูดีใจมากเมื่อเห็นของกินที่ฉันซื้อมาฝาก
         “โจโวยวายแต่เช้าเลยค่ะ แกอยากรีบไปหาหมอไว ๆ นี่ก็คงอยากเจอคุณน้ามิยูกิมากกว่าแล้วล่ะแบบนี้” คุณแม่ของโจจัง คุณโยชิดะพูดอย่างรู้ทันลูกสาวตัวเอง
         “อยากกินขนมมากกว่าอยากเจอฉันใช่มั้ยล่ะ โจจัง” เด็กน้อยหัวเราะชอบใจเมื่อฉันยื่นถุงขนมให้
         “คุณน้ามิยูกิคะ คุณน้าคนนั้นใครเหรอ” ยามาโมโตะขยับเข้ามาแนะนำตัวเองกับคุณโยชิดะและกับโจจัง ซึ่งเด็กน้อยตั้งใจฟังที่คนแปลกหน้าอย่างยามาโมโตะพูดทุกคำ
         “คุณยามาโมโตะเป็นเพื่อนกับคุณมิยูกิสินะคะ ปกติไม่เห็นเคยพาใครมาด้วยเลย”
         “พอดีฉันเดินผ่านมา เลยแวะมานั่งรอเป็นเพื่อนเขาน่ะค่ะ” ยามาโมโตะเนียนหน้าตาย ทั้ง ๆ ที่เธอตั้งใจเข้ามากวนประสาทฉันชัด ๆ
         โจจังดูจะชอบยามาโมโตะ แค่เจอกันครั้งแรกก็ชมว่าน่ารักไม่ขาดปาก แถมยังชวนให้ยามาโมโตะมาอีกครั้งหน้า ตอนที่กำลังจะแยกย้ายกับโจจัง เด็กน้อยก็ยังย้ำว่าให้มาให้ได้จนคุณโยชิดะต้องปรามลูกสาวว่าอย่าดื้อให้คุณน้าซายากะต้องลำบากใจ

         “นี่ มีกล้องแอบถ่ายอยู่แถวนี้ด้วยหรือเปล่า” ฉันถอนหายใจกับคนที่เดินตามมาไม่ห่าง หลังแยกกับคุณโยชิดะและลูกสาวที่ต้องเดินทางไปหาหมอเหมือนทุกครั้ง
         “เธอจะบ้าหรือไง”
         “เอ้า ก็สร้างภาพเป็นคนดีแบบในทีวีไง ออกงานกุศลรักเด็กน่ะ”
         “เอาไว้คราวหน้าจะชวนเธอไปออกงานกุศลด้วยกัน พอใจหรือยังคะ” ฉันตั้งใจพูดในสิ่งที่ยามาโมโตะคงอยากได้ยิน
         “นี่ฉันถามหน่อยสิ ทำไมโจจังถึงเดินแบบนั้น”
         “เกิดอุบัติเหตุน่ะ”
         “นานแล้วเหรอ”
         “ก็คงจะหนึ่งปีได้แล้วมั้ง”
         “งั้นเหรอ”
         “ฉันบังเอิญอยู่ในเหตุการณ์ ก็เลยเข้าไปช่วยโจจัง ฉันทำอะไรไม่ถูกจริง ๆ ตอนนั้น แต่ก็มีคนโทรแจ้งสักพักรถพยาบาลก็มา”
         “ทำไมถึงเข้าไปช่วย”
         “ไม่รู้สิ ตอนนั้นฉัน…ฉันจำไม่ได้แล้ว” เหตุผลที่ฉันเข้าไปช่วย จำอะไรไม่ได้เลย ทำไมกันนะ
         “เป็นเด็กที่ร่าเริงแบบนี้ ไม่นานก็หาย แถมยังได้กำลังใจจากคนอื่น ถึงจะเป็นคนที่นิสัยไม่ค่อยจะดีก็เถอะนะ”
         “อยากว่าอะไรก็ตามใจ ฉันไม่รู้จะช่วยยังไง ตอนนี้ที่ทำอยู่ ก็แค่มารอเจอเขาเท่าที่จะทำได้ อย่างน้อยได้พูดคุย ได้เล่นกับเขาบ้าง โจจังจะได้มีเพื่อน”
         “ก็เกือบจะดีอยู่แล้วแหละ แต่สูบบุหรี่ก่อนเจอเด็กมันไม่ดีต่อเขานะ ควันบุหรี่ที่ติดตามเสื้อผ้าเธอ อาจจะส่งผลร้ายไปถึงโจจังได้ คิดซะบ้างสิ” ฉันมองยามาโมโตะอย่างเหนื่อยใจ ก็ใครล่ะที่โผล่มา
         “ปกติฉันไม่ได้สูบหรอก”
         “แล้วทำไมวันนี้สูบ”
         “วันนี้มีคนมาทำให้ฉันปวดหัว”
         “ฉันรู้จักมั้ย”
         “ตลกตายล่ะ…แล้วเธอตามฉันมาทำไม”
         “ใครตามเธอ”
         พอกันทีกับท่าทางแบบนั้น ยามาโมโตะทำเป็นมองหาว่าใครทำให้ฉันต้องปวดหัว ฉันไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไรกันแน่ นั่นทำให้ฉันรู้สึกเป็นกังวลนิดหน่อยที่ต้องเดินโดยมีเธออยู่ข้างหลัง
         “ฉันจะไม่มายืนเสียเวลาเถียงกับคนแบบเธอหรอกนะ ฉันเหนื่อย”
         “วัน ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลยสักอย่าง จะเหนื่อยอะไรนักหนา ปกติแล้วพวกลูกคุณหนูเขามาเดินชมบรรยากาศแถวนี้เหรอ”
         “ไม่รู้สิ”
         “ไม่รู้เหรอ เธอรู้อะไรบ้างชีวิตนี้”
         “ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนยังไง”
         “เป็นคนยังไง เป็นคนไม่ดีรึเปล่า”
         “นี่…เธอจะมายุ่งอะไรกับลูกคุณหนูอย่างฉันนักหนา”
         “ฉันก็แค่สงสัย”
         “สงสัยอะไรกับฉัน ฉันก็แค่ผู้หญิงนิสัยไม่ดีคนหนึ่ง”
         “เธอนิสัยไม่ดี อื้อใช่ มีอะไรเพิ่มอีกมั้ยนะ” ยามาโมโตะแสยะยิ้ม ใช่เธอมันร้าย นั่นไงล่ะสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้ด่าฉันผ่านสายตา
         “เธอชอบฉันล่ะสิที่ตามมาน่ะ”
         “เธอนี่ก็แปลกนะ อยากให้ฉันพูดว่าเกลียดให้ฟังซ้ำ ๆ รึไง รู้มั้ยว่าตอนนี้ฉันอาจจะกำลังอยากด่าเธอมากจนอดปากไว้ไม่ไหว”
         “อยากด่าก็ด่ามาสิ”
         “ด่าไปให้เสียพลังงาน ด่าแล้วเธอไม่สะเทือนใจ ฉันจะด่าทำไม ฉันไม่ด่าเธอดีกว่า อีกอย่างตอนนี้ฉันก็หิวแล้ว…”
         “ห๊า?”

         ยามาโมโตะคนที่บอกว่าไม่ได้ตามฉันมา เกิดหิวอย่างกะทันหันเลยขอให้พามาหาอะไรรองท้อง ฉันนั่งมองยามาโมโตะกินราเม็งร้านประจำของฉันเองอยู่ข้าง ๆ ท่าทางอร่อยมากจนนึกขำ
         “สรุปว่าเธอไม่ได้ตามฉันมาแน่ใช่มั้ย” แกล้งถามทำหน้าไม่ไว้ใจใส่อีกคน ฉันว่าเธอคงหิวจริง ๆ ถึงได้กินอย่างเอาเป็นเอาตาย
         “ไม่นี่ เธอคิดมากหรือเปล่าคุณวาตานาเบะ”
         “จะตามฉันไปที่บ้านด้วยเลยหรือเปล่าคะ คุณยามาโมโตะ”
         “อื้ม เธออย่ามาบีบฉันให้พูดแบบนั้น ฉันไม่ได้ตามเธอ เข้าใจเอาไว้ซะด้วย” ฉันเลิกตั้งคำถามกับคนที่ไม่เคยให้คำตอบที่อยากรู้และจัดการกับราเม็งของตัวเองบ้าง ซึ่งยามาโมโตะกำลังสั่งมาเพิ่มอีกหนึ่งชาม
         เมื่อออกจากร้านราเม็งหลังจากที่แน่ใจว่ายามาโมโตะอิ่มแล้วกับราเม็งหลายชาม ฉันก็ยังคงต้องทนกับยามาโมโตะที่ตามมาถึงบ้านจริง ๆ …

หมายเหตุ : เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อแซะซายะมิลกี้เท่านั้น
[Super Short] – ลองเป็น Dark Girl (2) (SayaMilky)??

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s