[Super Short] – ลองเป็น Dark Girl (3) (SayaMilky)

Posted on Updated on

         “ถามจริง เธอชอบฉันใช่มั้ยวาตานาเบะ”
         “ถามจริงนี่หมายความว่าไง เธอก็ไม่ได้สนใจอยู่แล้วนี่” ฉันหลบตาตอนที่ยามาโมโตะจ้องจนจะทะลุ เมื่อเธอเอาหน้าผากมาชนกับหน้าผากฉันยิ้ม ๆ ทั้งท่าทางและน้ำเสียงที่อ่อนลงเปลี่ยนเป็นคนละคน มันทำให้ฉันหวั่นไหว ยามาโมโตะกำลังทำให้ฉันได้เห็นด้านที่อบอุ่นของเธอ หรือว่าจะแกล้งทำ
         “ฉันไม่สนใจเธอ”
         “นั่นสินะ” ฉันใจแป้วจริง ๆ พูดกันตามตรง ยามาโมโตะจะมาทวนให้ฉันฟังทำไมหลายรอบ แต่เก็บอาการนั้นไว้ พร้อมกับยิ้มเหมือนว่าก็นั่นไงล่ะ เธอไม่ได้ชอบฉันแต่ถามคำถามแปลก ๆ อยู่ได้ ตอนที่เธอผละออกไปยืนพิงกำแพงบ้านอยู่ข้าง ๆ ฉัน ขอบคุณมากฉันจะได้ไม่ต้องเกร็งตลอดเวลาที่เธอเข้ามาใกล้ขนาดนั้น
         “แต่จะว่าไป…คืนนั้นมีบางอย่างเกิดขึ้นด้วยนะ อยากฟังมั้ย”
         “ฉันไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก”
         “ไม่ฟังหน่อยเหรอ ฉันโดนจูบมานะ”
         “โทริน่ะเหรอ” ยามาโมโตะไม่ตอบ ฉันพอจะเข้าใจแล้ว เธออาจจะอยากถามถึงโทริ ผู้หญิงคนนี้ลีลาเยอะกว่าที่คิด
         “ฉันชอบกลิ่นหอม ๆ จากเขา ริมฝีปากนิ่มน่าจูบที่ทำให้ฉัน ‘ไม่ลืม’ จนทุกวันนี้แม้กระทั่งเมื่อกี้” ฉันไม่คิดว่ายามาโมโตะเองก็จะคิดอะไรกับจูบเมื่อตอนนั้นเหมือนกัน
         “เธอคงจะเข้าใจใช่มั้ย ฉันอยู่ในสถานการณ์ที่แย่แค่ไหน ลองนึกดู แต่นั่นเป็นจูบที่ดีที่สุดในเวลาที่แย่ที่สุด ฉันคิดถึงเขาตลอดเวลา มีแต่เรื่องเขาอยู่ในหัว ฉันอยากจะตอบรับกับการจูบนั่นแค่สักครั้ง เพื่อให้เขาได้รู้ว่าฉันคิดยังไง”
         “น่าอิจฉา” ฉันแขวะเสียงเศร้า เพราะคนที่จูบเธอคืนนั้นก็ฉันไง คนที่เธอเกลียด
         “แต่เมื่อกี้ก็ดีนะ”
         “ห๊า…” ฉันไม่กล้าสบตากับยามาโมโตะที่เหมือนจะรู้อะไรบางอย่างเข้าแล้ว
         “ถ้าเธอรู้จักเขา ฝากไปบอกเขาหน่อย ว่าฉันชอบเวลาที่เขาจูบ”
         “ถ้าฉันเจอโทริจะบอกให้”
         “ขอบคุณ อ้อเธอน่ะ อย่าสูบบุหรี่ก่อนเจอโจจังอีก ถ้าอยากสูบมาสูบกับฉันสองคน”
         “ฉันสูบเพราะเธอมาทำให้ปวดหัวต่างหาก ถ้าไม่เจอเธอฉันไม่สูบหรอก บอกไปแล้วไง” ยามาโมโตะทำท่าขัดใจ
         “อย่าเอาฉันมาอ้าง เหอะน่าถ้าเธออยากสูบฉันก็จะสูบเป็นเพื่อน ไม่ดีเหรอ ไม่เหงาด้วย”
         “ไม่เหงาอะไรของเธอ ฉันไม่ได้อยากมีเพื่อนสูบสักหน่อยอย่ามาทึกทักเอาเองสิ จะว่าไปโจจังเขาก็อยากเจอเธอนี่ ไม่ไปเจอน้องเหรอ” ถึงฉันจะชอบไอ้การสูบแบบยามาโมโตะก็เถอะ แต่ทำบ่อยคงไม่ค่อยดี หรืออาจจะดี
         “เอาเด็กมาอ้างอีกละ อยากให้ฉันไปด้วยใช่มั้ย”

         คนหลงตัวเอง ฉันเอาแต่มองซองบุหรี่ที่ยามาโมโตะคืนมาให้ ยังไม่หายตื่นเต้น กับคำบอกลาของเธอคนนั้น ‘บุหรี่อะไรรสชาตินุ่มปากเป็นบ้า ไว้จะมาสูบด้วยบ่อย ๆ’
         ฉันไม่ได้ตาฝาด เมื่อเห็นรอยยิ้มของยามาโมโตะก่อนที่เธอจะเดินจนหายไปจากสายตา
         รอยยิ้มท่ามกลางความมืดเงียบสงัด
         มันช่างสดใสดังดวงอาทิตย์เจิดจรัสเด่นชัดอยู่ในหัวใจคนอย่างฉัน

         …
         สองอาทิตย์ต่อมาฉันมารอโจจังเหมือนอย่างเคย เด็กน้อยดีใจมากดังคาดไว้เมื่อเห็นว่ามีใครที่อยู่กับฉันด้วย ยามาโมโตะทำให้โจจังร่าเริงจนคุณโยชิดะยังหยอกลูกสาวของตัวเองเรื่องที่หลงยามาโมโตะ
         คราวก่อนฉันแยกกับยามาโมโตะที่หน้าบ้าน แต่สำหรับคราวนี้ ประตูบ้านฉันเปิดต้อนรับเธอเข้ามา ฉันยินยอมพร้อมใจเมื่อได้นอนแอบอิงอยู่ในอ้อมแขนของผู้หญิงที่ไม่ใช่แฟน ไม่ใช่แม้กระทั่งเพื่อน
         “นอนไม่หลับเพราะฉันหรือเปล่า” ต้นเสียงจากด้านหลังเอ่ยปาก ยามาโมโตะหยอกล้อด้วยการจูบที่หลังใบหู แล้วขยับเข้ามากอดแน่นกว่าเดิม
         “ปกติแล้วฉันนอนไม่ค่อยหลับ”
         “ทำไมล่ะ” น้ำเสียงอยากรู้อยากเห็นดังข้ามไหล่ฉันมา
         “ฉันไม่ชอบเวลาอยู่คนเดียว เลยต้องหาคนมานอนด้วย”
         “มานอนด้วยแบบไหน”
         “อย่ามาทำเป็นใสซื่อหน่อยเลย เธอคิดว่าคนอย่างฉันจะทำแค่นอนอย่างเดียวเหรอ คุณยามาโมโตะ”
         “มันง่ายขนาดนั้นเลยใช่มั้ย มีอะไรกันแล้วก็แยกย้ายกันไป มันช่วยเธอได้จริง ๆ เหรอ”
         “นอนด้วยกันไม่ต้องให้ใครมารับผิดชอบนี่ เต็มใจกันทั้งคู่ แต่ละคนก็รับผิดชอบตัวเองไป แล้วเธอจะทำให้มันยุ่งยากทำไม ใคร ๆ เขาก็ทำกันแบบนี้ทั้งนั้น” ฉันหันไปโวยใส่ยิ้ม ๆ ก่อนจะซุกหน้าลงไปกับคอของคนที่กำลังทำหน้าสงสัย
         ที่เบื่อหน่าย ที่รู้สึกไร้อารมณ์ใด ๆ เทียบไม่ได้แม้เพียงครึ่งเหมือนอย่างที่ฉันรู้สึกกับยามาโมโตะในตอนที่โดนเธอโถมตัวทาบทับร่างกายอย่างเป็นจังหวะ ร่างกายสอดประสานสร้างความสำราญซาบซ่าน ทั้งสี่ห้องของหัวใจส่งผลให้ก้อนเนื้อเต้นโครมคราม สัมผัสแผ่วเบาที่ทำให้ความเงียบเหงาของฉันสลายไป ความกังวลที่ทำให้เหนื่อยใจ ได้ปลดปล่อยมันไปหมดสิ้น เปล่งเสียงลมหายใจหอบระทวยรวยรินกับสิ่งที่ทำให้หวั่นไหววูบวาบเร่าร้อนจวนมอดไหม้ ร้อนรุ่มแต่ชุ่มชื่นหัวใจ ที่จริงยามาโมโตะอาจเป็นคนที่ฉันอยากเจอมาตลอด
         “ฉันหมายถึงเรื่องที่เธอนอนไม่หลับ ฉันไม่ได้สนใจเรื่องที่เธอนอนกับใครหรอก รกสมองเปล่า ๆ เธอบอกว่านอนไม่หลับ แล้วการที่นอนกับใครต่อใคร มันช่วยให้เธอนอนหลับได้อย่างนั้นเหรอ”
         “เป็นห่วงฉันอยู่ใช่มั้ย” ยามาโมโตะสีหน้าเรียบเฉย เมื่อฉันเลิกซุกไซ้คอเธอ แกล้งทำหน้าอยากรู้เหมือนที่เธอเคยทำไว้กับฉัน ก่อนลากไล้ปลายนิ้วชี้ไปตามริมฝีปากจนนิ้วชุ่มไปด้วยน้ำลาย ยามาโมโตะแกล้งงับนิ้วฉันเบา ๆ เธอกำลังทำหน้าชวนให้เสน่หาจนอดไม่ไหว
         “ถ้าทำให้เธอเหนื่อยมาก ๆ จะหลับง่ายหรือเปล่า”
         “ทำให้ฉันเหนื่อยหน่อยสิ” ผู้มาอาศัยชั่วคราวในคืนนี้ส่งรอยยิ้มให้ฉันก่อนที่จะเริ่มทดลองทำสิ่งที่เธอสงสัย

หมายเหตุ : เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อแซะซายะมิลกี้เท่านั้น
[Super Short] – ลองเป็น Dark Girl (3) (SayaMilky)??

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s