[Super Short] – ลองเป็น Dark Girl (6) (SayaMilky)

Posted on Updated on

         คนธรรมดา…กับวาตานาเบะคนนั้น
         อย่าคร่ำครวญถึงช่วงเวลาที่ผ่านไป เรื่องราวในอดีตจะเป็นบทเรียนให้เราทำความเข้าใจและย่างก้าวต่อไป แต่ไม่ใช่จมอยู่กับสิ่งที่ผ่านมาแล้ว ฉันเคยคิดแบบนั้น
         นี่ผ่านมาแล้วเป็นอาทิตย์ ฉันก็ยังครุ่นคิดถึงจูบในคืนวันอันแสนเลวร้าย จะว่าไงดีมันออกจะเป็นจูบที่น่าประทับใจในวันที่ไม่น่าประทับใจ ถ้าเป็นวันอื่น ฉันอาจจะได้เป็นสาวน้อยผู้ตกลงสู่ห้วงรัก
         ความอ่อนโยนที่เขาดูแลเรื่องแผลให้ กลิ่นหอมตอนที่โดนเขาจูบ สัมผัสที่ได้รับในตอนนั้น ที่มันรู้สึกตื่นเต้น กระตุกวูบวาบ ความวาบหวิว ช่างน่าสนใจ เป็นเพราะฉันโดนปิดตาด้วยหรือเปล่า ถ้าบอกใครคงโดนมองแปลก ๆ แน่
         อาจจะชอบที่โดนจูบทั้งอย่างนั้นก็ได้ รสนิยมส่วนตัวที่ฉันก็รู้สึกอาย ๆ บ้าน่ะ ฉันชอบอะไรทำนองนี้เหรอเนี่ย อาจจะต้องยอมรับกับตัวเองจริงจัง เมื่อตอนนี้กลิ่นหอมของเขายังติดจมูกอยู่
         มันจะตรึงใจฉันไปอีกกี่วันล่ะ…
         แต่น่าขันเรื่องความรู้สึกฝั่งฉันตรงกันข้ามกับเขาคนนั้นสิ้นเชิง เขาคงไม่คิดถึงจูบนั่นแบบฉัน ซายากะเธอนี่กลายเป็นคนชอบใช้เวลาว่างอันน้อยนิดตอนทำงานแอบคิดเรื่องไร้สาระเข้าขั้นวิกฤต บางทีเลิกคิดมันซะบ้างน่าจะเป็นสิ่งที่เข้าท่า
         “คุณยามาโมโตะ” ฉันสะดุ้งจนแอบตำหนิคนที่เข้ามาทัก แล้วก็นึกได้ว่ายังไม่เลิกคิดเรื่องจูบ ทั้ง ๆ ที่เพิ่งบอกตัวเองให้เลิกคิด พอหันไปเห็นคนที่ช่วยฉันเอาไว้เดินเข้ามาหาสีหน้าตื่นเต้น ฉันก็ปรับสีหน้าท่าทางตัวเองทันควัน นึกขอโทษที่แอบด่าเขาอยู่ในใจ
         “อ๋อ…คุณนั่นเอง” น่าแปลก ฉันเพิ่งคิดถึงเรื่องของเขา แต่พอเจอกันจริง ๆ ในหัวเหมือนรู้สึกว่างเปล่า ทำไมมันไม่เห็นเหมือนตอนที่ฉันเพิ่งคิดไปเมื่อกี้เลยสักนิด น่าขำเขาก็ยังคงทำหน้าแบบเดิม แบบที่ไม่มีความรู้สึกใด ๆ และฉันก็เพ้อไปคนเดียว
         “ทำงานที่นี่เหรอครับ” คนถามมองผ้ากับถาดในมือฉัน
         “เฉพาะช่วงนี้ค่ะ ร้านของเพื่อนหัวหน้า เอ่อนี่คุณ…มีปาร์ตี้อะไรอีกหรือเปล่าคะ” ลูกคุณหนูหนุ่มหัวเราะพร้อมทั้งปฏิเสธและอธิบายเพียงสั้น ๆ ว่าเขามีนัดคุยธุระเรื่องงานกับเพื่อน ฉับพลันในหัวก็นึกไปถึงผู้หญิงอีกคน คราวนี้ฉันก็รู้สึกเหมือนจะปะทุขึ้นมาอีกครั้ง
         “ไม่ใช่มิยูกินะครับ”
         “เอ๋?”
         “คุณทำหน้าหงุดหงิด จนผมอดคิดไม่ได้ว่า คุณอาจจะกำลังคิดว่าผมมานัดคุยกับมิยูกิ เอ่อผมหมายถึงผู้หญิงคนที่…ชื่อวาตานาเบะน่ะครับ”
         “จะชื่อหรือนามสกุลฉันก็จำได้ค่ะ ว่าไปคุณนี่เดาแม่นนะ ไม่โมโหก็แปลกแล้วมั้งคะ”
         “ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะครับ” ฉันยิ้มให้เขาตามมารยาท เมื่ออีกฝ่ายแยกไปยังที่ซึ่งเขานัดเพื่อนเอาไว้ ฉันสังเกตท่าทางของเขาอยู่ตลอดเวลา
         ไม่มีแม้ความเคอะเขิน
         จูบนั่นเป็นแค่จูบเล่น ๆ อย่างนั้นล่ะสิ…
         แย่ชะมัดเลยความรู้สึกแบบนี้
         …

         ไม่กี่วันต่อมาฉันก็เจอวาตานาเบะในร้านที่ทำงานพิเศษ คงไม่ใช่ว่าคนที่ชื่อมัตสึซากะไปบอกเพื่อนหรอกนะว่าเจอฉันที่ร้านนี้ รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกจนปะทะคารมกัน นี่เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันไม่เข้าใจเท่าไร แต่เหมือนจะหงุดหงิดตัวเองผสมอยู่ด้วย
         มีบางอย่างที่ฉันพยายามปฏิเสธ
         มันต้องบ้ามากแน่ถ้าฉันจะรู้สึกอะไรบางอย่างกับผู้หญิงคนนี้มากกว่าคนที่จูบฉันอย่างลูกคุณหนูหนุ่มนั่น คือพูดตรง ๆ ยัยตัวร้ายวาตานาเบะยังมีอาการกับฉันมากกว่าเพื่อนของเธอด้วยซ้ำ ถึงปากจะบอกว่าไม่สนใจที่ฉันแสดงออกว่าไม่ชอบเธอตรง ๆ ฉันรู้สึกว่าเพื่อนของมัตสึซากะเองก็รู้สึกบางอย่างอยู่ แต่ฉันไม่เข้าใจ…ว่ามันคืออะไร
         หลังเลิกงานระหว่างจะกลับที่พัก ก็ดันไปเห็นวาตานาเบะนั่งอยู่ในสวนสาธารณะเข้า ทำไมเธอต้องมาวนเวียนอยู่ในหัวฉันด้วย ทั้งที่โมโหและเกลียดวาตานาเบะมากกว่าใคร สองขากลับพาฉันเข้าไปนั่งข้าง ๆ ผู้หญิงคนนี้
         อยากจะคุยอะไรสักอย่าง…แต่คุยอะไรล่ะ ในเมื่อฉันเกลียดเธอ ใช่ซายากะเธอเกลียดเขา แต่แล้วทำไมต้องมายุ่งกับเขาด้วย อยากจะแก้แค้นเขาหรือเพราะอะไร
         เพียงแค่พริบตาที่เธอเห็นฉัน สายตาก็เปลี่ยนไป และฉันหาเรื่องทะเลาะกับเธออีกจนได้ อะไรล่ะ…เธอซ่อนบางอย่างเอาไว้และเปลี่ยนไป แต่ฉันดูไม่ออกว่าอะไรกันแน่คือเรื่องจริง ยัยตัวร้ายแบบเธอดูเป็นกังวล แล้วกลับแสดงท่าทีไม่แยแสในเรื่องใด…ทุกอย่างมันขัดแย้งกับความรู้สึกของฉัน แต่ฉันก็เกลียดเธออย่างบอกไม่ถูก เกลียดทุกอย่าง เธอรู้สึกเศร้าใจที่ฉันเข้ามากวนเธอทำไมแบบนั้นเหรอ เธอคงรำคาญหมดความสนใจที่จะแกล้งฉันแล้วมากกว่า ก็ใช่สินะ เพราะว่าเธอแกล้งฉันไม่สำเร็จ ใช่แล้ว
         วาตานาเบะเตือนเรื่องที่ฉันพูดจาทำร้ายจิตใจเธอ ทำไมคนอย่างฉันถึงโดนคนแบบนั้นเตือน แต่นั่นสิฉันเอาแต่คิดอยู่เสมอว่าวาตานาเบะนั้นทำร้ายจิตใจคนอื่น ถ้าฉันทำแบบนั้นกับเธอบ้างคงไม่เป็นไร เพราะเธอนิสัยไม่ดี ฉันกำลังทำร้ายใจลูกคุณหนูคนนี้ จ้องแต่จะเอาคืน
         ฉันจะได้อะไรจากผู้หญิงคนนี้ล่ะ…ได้ความสะใจเหรอ
         แล้วฉันจะต่างอะไรกับพวกลูกคุณหนูในคืนนั้น
         ฉันเกลียดเธอ ฉันควรจะรู้สึกแย่ที่อยู่ใกล้ผู้หญิงคนนี้ แต่มันกลับตรงข้าม เวลาที่ได้อยู่ใกล้ ๆ ผู้หญิงคนนี้ ฉันชอบคิดไปถึงเรื่องคืนนั้น แต่ก็เป็นอะไรที่ไม่ชัดเจนสักอย่าง
         คงเป็นแค่กลิ่นที่คล้าย ๆ กัน กลิ่นที่ทำให้คิดถึงเรื่องไม่อยากจำ กลิ่นความสารเลวของเธอ สายตาของเธอที่เข้ามาเช็ดเลือดให้ สายตาแบบนั้นมันอะไรกันนะ…ให้ตายเถอะฉันคิดถึงเรื่องจูบนั่นอีกแล้ว ฉันเป็นอะไรของฉันนักหนา ยิ่งคิดมากมันทำให้ฉันหงุดหงิดทวีคูณ มันว้าวุ่นใจ มันขัดแย้งในใจ พอคิดไม่ตกมันเลยทำให้หงุดหงิดเข้าไปใหญ่
         ฉันตบหัวตัวเองระหว่างเดินกลับที่พัก เดี๋ยวสิในหัวฉันควรจะมีสักเรื่องที่ชัดเจนได้มั้ย ไม่ใช่ทั้งความรู้สึกดี ๆ แต่ก็ปนไปด้วยเรื่องเลว ๆ ที่วาตานาเบะทำ ผู้หญิงนิสัยไม่ดีอย่างวาตานาเบะ บางอย่างที่คาใจนี่ฉันจะจัดการกับมันยังไง
         แค่ผู้หญิงคนเดียว ฉันเป็นอะไรของฉัน…

หมายเหตุ : เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อแซะซายะมิลกี้เท่านั้น
[Super Short] – ลองเป็น Dark Girl (6) (SayaMilky)??

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s