[Super Short] – ลองเป็น Dark Girl (16 END) (SayaMilky x YuiParu)

Posted on Updated on

         ยังมีหลายสิ่งรอเราอยู่…
         มัตสึซากะรอฉันอยู่ที่ห้องทำงาน เขาหันมายิ้มแย้มเหมือนเคย ถึงแม้จะเพิ่งเกิดเรื่องไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ฉันไม่ได้ทำตามแผนที่คุยกันไว้ คืนวันที่เกิดเรื่องในร้าน ชิมาซากิเกือบมีเรื่องกับคนเมาคนหนึ่ง
         “แผนเราท่าทางจะลำบากแล้วนะฮะ” มีแววขบขันในน้ำเสียง มัตสึซากะเชิญให้ฉันไปนั่งคุย
         “พอเห็นแบบนั้นแล้วฉันก็เลือดขึ้นหน้าน่ะค่ะ เมื่อคืนก็ดื่มไปด้วยเลยยั้งตัวเองไม่ทัน” ฉันบอกอาย ๆ อิริยามะเอากาแฟมาวางให้ระหว่างที่ฉันกำลังเล่าบางส่วนจากเหตุการณ์เมื่อคืนซึ่งหลังเกิดเรื่องฉันก็ลากชิมาซากิออกมา โดยไม่ได้พูดคุยอะไรกับมัตสึซากะอีกเลยรวมทั้งยังไม่รับโทรศัพท์จากเขาที่คงจะโทรมาเพราะเป็นห่วง ส่วนสาเหตุที่ไม่ได้จับโทรศัพท์เพราะฉันมัวแต่ทำเรื่องอื่นอยู่จึงทำให้มือไม่ว่าง ผู้ชายคนนี้จึงทิ้งข้อความไว้ให้ฉันมาเจอเขาที่ทำงาน
         “อย่าว่าแต่คุณโยโกยามะเลยฮะ คุณมัตสึอิเองก็เกือบจะลุยกับผู้ชายคนนั้นก่อนแล้วด้วยครับ” ฉันเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งกับมัตสึซากะในเรื่องนี้ ถ้าตอนนั้นฉันเข้าไปช้าอีกนิดเดียว ผู้ชายคนนั้นคงโดนเล่นงาน
         “แล้วคืนนั้น คุณมัตสึอิไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ” ที่จริงแล้วฉันติดต่อเข้าไปหาเธอโดยตรงและเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้เธอฟัง ตั้งแต่ที่เข้าเมืองมา เรื่องที่ฉันคิดและรู้สึกกับชิมาซากิและเรื่องที่มีการเข้าใจผิดกัน รวมทั้งเรื่องที่กำลังดำเนินตามแผนการหลาย ๆ อย่าง ฉันขอให้เธอช่วย แม้ตอนแรกเธอจะไม่ไว้วางใจฉัน แต่เธอก็ยอมให้ความช่วยเหลือและร่วมมือกับฉันและมัตสึซากะ มัตสึอิบอกว่าทนเห็นเจ้านายที่ดูซึมเศร้ายิ่งกว่าเมื่อก่อนไม่ได้ เธอแซวว่าอาจจะตกงานแน่ถ้าชิมาซากิรู้เรื่องนี้ แต่นั่นก็แค่คำหยอกล้อมากกว่าเพราะฉันรู้สึกว่ามัตสึอิก็สนุกไปด้วยอีกคน
         ฉันเคยติดต่อกับเธอมาตั้งแต่ที่เริ่มขอทุนสนับสนุนช่วงแรก ๆ เพราะไม่เคยได้เจอกับเจ้าของบริษัทอย่างชิมาซากิโดยตรงจนกระทั่งเจอกันที่หมู่บ้านนั่นแหละ เรียกว่าเป็นคนที่พอจะเจรจาด้วยได้ ก็เลยเลือกลองเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่ปิดบัง
         พูดถึงเหตุการณ์คืนนั้น ฉันมานั่งดื่มกับมัตสึซากะก่อนจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นกับชิมาซากิ มัตสึอิเองก็มีส่วนร่วมกับแผนการครั้งนี้ด้วย พวกเราพูดคุยและปรึกษาถึงความเป็นไปได้ที่จะให้ชิมาซากิเปิดเผยความรู้สึกลึก ๆ ออกมา โดยฉันทำทีให้ความสนใจใกล้ชิดสนิทสนมกับมัตสึซากะ ที่ปรึกษาหน้าสวยแนะนำว่าชิมาซากิเจ้านายจอมดื้อ จะไม่มีทางกลับไปร้านที่เห็นฉันเป็นอันขาด และเสนอแผนการว่าเธอจะพาเจ้านายไปเดินดื่มแถวจุดนัดหมาย
         จากนั้นให้ฉันทำทีเป็นเดินมากับมัตสึซากะเพื่อให้ชิมาซากิเห็นและอยากรู้เรื่องระหว่างฉันกับเขา เธอจะจัดการเป่าหูเจ้านายและทำให้เรื่องราวโกหกดูมีน้ำหนัก ฟังแล้วน่าเชื่อถือ ชนิดที่คนอย่างเจ้านายเธอต้องทนอยู่เฉยไม่ได้ หลังจากนั้น มัตสึอิจะเสนอตัวเองมาดูลาดเลาให้เพราะเธอค่อนข้างมั่นใจว่าเจ้านายจะยังคงวางมาดไม่เปิดเผยความรู้สึกอยากรู้อยากเห็น ทั้งที่อยากรู้ใจจะขาด สุดท้ายจะเข้ามาถ่ายรูปฉันออกไปยั่วชิมาซากิ นั่คือภาพรวมของแผนการ
         แผนทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี ฉันนั่งแสดงละครกับมัตสึซากะในระหว่างที่มัตสึอิถ่ายรูปอย่างสนุกสนาน ก่อนจะหายออกไปพักใหญ่และกลับมาพร้อมกับเจ้านายของเธอ ชิมาซากิหลงกลเต็มเปา แน่นอนว่าพอเห็นรูปก็อยากรู้และอยากเข้ามาดูที่ร้านด้วยตาตัวเองให้ได้ ทุกอย่างเกือบจบอย่างสวยงามถ้าไม่มีคนเมาคนนั้น ชิมาซากิถูกคิดว่ามีอาชีพให้บริการทางเรือนร่าง ฉันได้ยินจากมัตสึซากะที่ติดต่อสื่อสารกับมัตสึอิผ่านทางหูฟังขนาดจิ๋ว คนที่เมาทำกริยาไม่ดีกับผู้สนับสนุนโครงการของหมู่บ้าน แล้วแผนทุกอย่างก็พังไม่เป็นท่าจริง ๆ ด้วยความใจร้อนของฉันเองด้วย ใครจะทนดูชิมาซากิถูกดูหมิ่นได้ ถึงเธอจะร้ายแต่เธอก็มีข้อดีอยู่และดีมากกว่าผู้ชายคนนั้นหลายเท่า
         แน่นอนว่าจะต้องเกิดเรื่องถ้าฉันยังอยู่ที่ร้านและอาจจะร้ายแรงลุกลามเพราะมัตสึอิเองคงไม่ยอมให้เจ้านายโดนดูหมิ่นแบบนั้นเช่นกัน ฉันเลยเลือกที่จะพาชิมาซากิออกมาจากร้านด้วยวิธีที่ทำให้หลายคนตกตะลึงด้วยการลงฝ่ามือไปบนใบหน้าขาว ๆ จนสะบัดถึงสองครั้ง ถึงจะผ่านเหตุการณ์ตอนนั้นมาแล้ว ให้ตายเถอะฉันไม่เข้าใจตัวเองที่โมโหเป็นเดือดเป็นร้อนจนเลือกวิธีบ้า ๆ แบบนั้น
         หลังจากออกจากร้านได้ ฉันพาชิมาซากิมาอยู่ที่ห้องด้วยกัน โดยไม่ได้คุยอะไรให้มากความ ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้ว นั่นคือเรื่องสำคัญสุด ฉันหลบไปนอนอยู่บนโซฟา ในใจแอบลุ้นอยู่เหมือนกันว่าชิมาซากิจะออกจากห้องไปตอนที่ฉันกำลังนอนมั้ยหรือว่าเธอจะรอจนฉันตื่น ทุกอย่างที่ฉันคิดผิดไปหมด เมื่อมีคนเข้ามาหอมแก้มอย่างนุ่มนวลก่อนจะเปลี่ยนมาจูบ ผู้หญิงร้ายแบบไหนที่ปฏิบัติกับฉันอย่างนี้ มาแอบบอกคิดถึงตอนหลับ ไม่กล้าจะบอกต่อหน้าตรง ๆ ผู้หญิงขี้อายที่ฉันคิดถึง
         คืนนั้นเราทั้งสองคนจึงมีเรื่องให้ทำร่วมกันอยู่พักใหญ่ เป็นเรื่องที่ฉันเคยเกือบปฏิบัติกับเธอเมื่อตอนที่ไม่สบายอยู่ในห้องนอนของฉัน เพียงแค่ตอนนั้นฉันหยุดตัวเองไว้ได้ก่อน แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ ฉันไม่หยุดความรู้สึก ความต้องการที่อยู่ข้างในอีกต่อไปและมีความสุขกับเรือนร่างของชิมาซากิ จนไม่ทันได้รับรู้ว่ามีสายจากมัตสึซากะโทรมามากมาย ในตอนนั้นคนสำคัญของฉัน คนที่มีความหมายกับฉัน มีเพียงชิมาซากิเท่านั้น…
         ฉันชอบแก้มชมพู ฉันชอบผิวขาวเนียนนุ่ม ฉันชอบลักยิ้ม ฉันชอบทุกอย่างของชิมาซากิ ฉันชอบแกล้งเธอและมันเขี้ยวที่เธอทำสายตาอ้อนวอนแสดงความต้องการออกมาโดยไม่รู้ตัว ฉันชอบให้เธอจูบอย่างโหยหา ฉันชอบให้เธอกอด ฉันชอบให้เธออยู่กับฉัน ฉันชอบความนุ่มของหน้าอกคู่นั้น ฉันชอบลิ้นเธอและฉันชอบใช้ลิ้นเวลาที่จูบกับเธอ ฉันชอบเวลาที่ได้ยินเสียงเธอหายใจแรง ๆ เมื่อฉันปรนนิบัติรักกับเธอ ฉันมันเขี้ยวจนแกล้งลงน้ำหนักมือแรง ๆ กับเธอจนมันเป็นรอยแดงแห่งแรงปรารถนาไปทั่วทั้งตัวของผู้หญิงร่างบาง ยิ่งขาวแบบชิมาซากิ แค่แตะนิดแตะหน่อยก็เป็นรอยจ้ำแล้ว ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะชอบอะไรแบบนี้ แต่ฉันชอบมันมากจริง ๆ รวมทั้งชอบให้ชิมาซากิสนุกกับร่างกายฉันด้วยเช่นกัน
         “คุณชิมาซากิอยู่กับคุณ คุณมัตสึอิก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกครับ ยังแอบแซะกันว่าคืนนี้คุณและคุณชิมาซากิคงปรับความเข้าใจกันได้และน่าจะล้มเลิกแผนการทั้งหมด”
         “ขอโทษด้วยนะคะฉันใจอ่อนเกินไป”
         “ตอนแรกคุณโยโกยามะก็เกือบใจอ่อนทีแล้ว แต่ก็เปลี่ยนมาใจร่วมมือกับผมใหม่ ตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นเหรอฮะ” เรื่องที่ฉันได้คุยกับมัตสึอิ คุยกันเรื่องเจ้านายของเธอ สิ่งที่ลูกน้องอย่างมัตสึอิมองเห็น ทำให้รู้ว่าชิมาซากิต้องเศร้าแค่ไหนตั้งแต่กลับมาจากหมู่บ้าน แค่นั้นฉันก็ทนไม่ได้และอยากจะบอกความจริง หากแต่พอได้รู้เรื่องที่ชิมาซากิไม่ได้เป็นหอบด้วยความบังเอิญจากมัตสึอิ การแสดงละครที่หมู่บ้านตอนนั้นหลอกฉันเสียสนิทใจ ฉันเลยอยากจะเอาคืนเธอสักหน่อย จึงหักห้ามใจของตัวเองและเล่นตามเกมของมัตสึซากะต่อไป
         “ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ฉันเคยโดนชิมาซากิต้มจนเปื่อยไว้ ว่าจะแกล้งเธอกลับสักหน่อย”
         “อย่างนี้นี่เอง ว่าแต่คุณจะกลับหมู่บ้านเลยหรือว่ายังไงฮะ ดูท่าว่าผมคงหมดประโยชน์แล้ว” มัตสึซากาหัวเราะร่วน เขาพูดทำนองว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยจนชินชาไปเสียแล้ว
         “คุณยังมีประโยชน์กับฉันค่ะ เพราะคุณรับปากเรื่องทุนสนับสนุนไว้ เดี๋ยวฉันคงกลับหมู่บ้านค่ะ คงจะไม่รบกวนห้องพักของคุณอีกช่วงนี้ ที่หมู่บ้านไม่ใช่ว่าไม่มีงานซะเมื่อไหร่ ฉันทิ้งซายาเน่ดูแลคนเดียวก็จะเป็นการเอาเปรียบเกินไป”
         “เรื่องห้องพักไม่เป็นไรนะฮะ ถ้าคุณจะอยู่ผมยินดี เดิมทีห้องนี้ก็ไม่ได้ใช้อะไรอยู่แล้ว”
         “ขอบคุณมากนะคะ แต่ไม่เป็นไรจริง ๆ”
         …

         “เชิญค่ะ” มัตสึอิ ผายมือให้ฉันเดินเข้าไปยังห้องทำงานของชิมาซากิ และแอบขยิบตาให้ฉัน “หน้ามุ่ยตั้งแต่วันก่อนแล้ว รบกวนคุณโยโกยามะช่วยจัดการทีนะคะ” ที่ปรึกษาส่วนตัวของเจ้าของบริษัทแอบกระซิบบอก ที่จริงวันนี้ฉันจะมาลาชิมาซากิสักหน่อยเพราะต้องกลับไปทำงานต่อที่หมู่บ้านพักใหญ่และอาจใช้เวลานานกว่าที่คิดกว่าจะได้มาเจอชิมาซากิอีกครั้ง
         “มาทำไม” เจ้าของลักยิ้มคนสำคัญของฉันคนนั้น ถามเสียงแข็งโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามองเมื่อประตูห้องทำงานปิดสนิท ชิมาซากิหน้ามุ่ยอย่างที่มัตสึอิบอกไม่มีผิด อย่างกับเด็กน้อยแสนงอนที่รอให้คนมาง้อ
         “มาหา” ฉันตอบเสียงเข้มทั้งที่อยากจะหัวเราะกับผู้หญิงขี้งอน ปัญหาคือเธออยากให้ฉันอยู่ต่ออีกหน่อย ชิมาซากิพยายามอ้อนฉันตอนเช้าของคืนที่เธอมาค้างด้วย แต่ฉันต้องปฏิเสธยังไงก็ตามฉันไม่ได้กลับแล้วกลับเลย ที่จริงก็ต้องมาทำธุระในเมืองอยู่ดี แต่จะเป็นโอกาสใดนั้นฉันก็ยังบอกไม่ได้
         “ไหนว่าจะกลับหมู่บ้านแล้วไง จะมาทำไม”
         “มาดูหน้าผู้สนับสนุนโครงการของหมู่บ้านบางคน กลัวหมู่บ้านจะโดนลอยแพ ไม่รู้ฉันไปทำอะไรไม่ถูกใจเข้า งอนไม่เลิกสักที” ฉันเดินยิ้มเข้าไปนั่งที่โซฟารับรอง ซึ่งอยู่ห่างออกมาจากโต๊ะที่ชิมาซากินั่งขยับมือขยุกขยิกบนเอกสาร
         “ไม่ต้องกลัวหรอก ฉันรับปากไปแล้วว่ายังไงก็จะสนับสนุนหมู่บ้านต่อ” ชิมาซากิเชิดหน้าใส่และกลับไปหมกอยู่กับเอกสารที่อยู่บนโต๊ะตั้งแต่ตอนที่ฉันเข้ามา แต่ดูท่าคงหงุดหงิดงุ่นง่านงอนใส่ฉันไปแบบนั้นเอง
         “อย่าเยอะ งอนแต่พอดีก็น่ารักอยู่หรอก มานั่งคุยกันตรงนี้ ฉันมีเวลาไม่มากนะ” เจ้าของบริษัทกระแทกปากกากับโต๊ะที่โดนฉันดุ แต่ก็ยอมเดินมานั่งข้าง ๆ
         “มีอะไรคะ” ชิมาซากินั่งหลังตรงไม่มองฉันตอนที่พูด พยายามทำท่าขึงขัง
         “มีเวลาได้อยู่กันไม่ค่อยมาก เสียดายเนอะ” ฉันขยับเข้าไปนั่งใกล้ ๆ ชิมาซากิมากกว่าเดิม มากพอจนสามารถโอบเอวเธอไว้ได้ทั้งสองแขนพร้อมกับแนบหน้าลงไปช่วงไหล่ของเธอ
         “ฉันบอกให้อยู่ต่อ ยุยก็ไม่ยอมเองนี่” ความมึนตึงขึงขังที่ชิมาซากิพยายามแสดงอยู่ไม่นานหายไปบ้างแล้ว คนที่โดนกอดยกมือซ้ายมาจับแก้มฉัน ก็เลยฉวยมือนั้นมาจูบด้วยความคิดถึง
         “ต้องคิดถึงคุณแน่เลย กว่าจะได้กลับเข้าเมืองอีกที”
         “ให้ฉันงอแงกับยุยได้คนเดียว ยุยอย่ามาแย่งงอแงซะเองได้มั้ย” ชิมาซากิว่าแล้วก็หัวเราะ จนได้นะฉัน พอได้เห็นหน้าชิมาซากิลึก ๆ ก็อยากอยู่กับเธอต่อเหมือนกัน
         “อีกเรื่องนะ ที่พักของมัตสึซากะห้องนั้นน่ะ ฉันต้องคืนเขา ได้คุยกันแล้ว เขาบอกว่าถ้าฉันอยากจะใช้ต่อก็ไม่เป็นปัญหาอะไร…”
         “ไม่ต้องไปใช้หรอก”
         “เดี๋ยวสิคุณฟังฉันให้จบก่อน” พอได้ยินเรื่องของมัตสึซากะ จู่ ๆ ชิมาซากิก็อารมณ์พุ่งขึ้นมา “แต่ฉันปฏิเสธมัตสึซากะไปแล้วเพราะเกรงใจน่ะ”
         “มาอยู่บ้านฉัน ไม่ต้องไปอยู่ที่ไหนทั้งนั้นแหละ ห้ามไป”
         “คุณชวนฉันใช่มั้ย จะชวนให้มันดี ๆ หน่อยไม่ได้เหรอคะ” ชิมาซากิตัวสั่นกลั้นขำแต่ก็ไม่คิดจะแก้คำพูดที่ชวนแกมบังคับให้ฉันไปอยู่บ้านเธอแม้แต่น้อย “อย่าคิดว่าเป็นผู้สนับสนุนโครงการของหมู่บ้านฉันแล้วจะทำอะไรก็ได้นะ” ฉันหยอกยิ้ม ๆ เหมือนที่เคยพูดกับเธอไว้เมื่อเจอกันแรก ๆ
         “ถ้าเป็นแฟนยุยแล้ว จะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ อีกอย่างโทรศัพท์ที่ยุยทำตกน้ำไปก็ยังไม่ได้ใช้คืนฉันด้วย มีหลายหนี้นะ อย่าคิดว่าฉันจะยอมให้ไปไหนง่าย ๆ”
         “โทรศัพท์เครื่องเดียว พูดซะอย่างกับฉันติดหนี้ชีวิต วันนั้นความผิดฉันคนเดียวที่ไหน”
         “ไม่สนหรอก ยุยติดหนี้ฉันนะ ยังไงก็ห้ามไปไหน ต้องอยู่ใกล้ ๆ ฉัน” ชิมาซากิโมเมต่อไปไม่หยุด
         “น่ารักขนาดนี้จะไปไหนได้ล่ะคะ”
         ฉันหอมแก้มชิมาซากิด้วยความรัก ก็จริงอย่างเธอพูดนั่นแหละ เธอทำอะไรฉันก็ยอม

หมายเหตุ : เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อแซะซายะมิลกี้และยุยพารุเท่านั้น
[Super Short] – ลองเป็น Dark Girl (16 END) (SayaMilky x YuiParu)??

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s