[Short] – ฉันจะเอาแต่ใจ (SayaMilky)

Posted on Updated on

         หลังปาร์ตี้สุดเหวี่ยงฉลองวันเกิดอายุครบยี่สิบสามปีเมื่อคืน ฉันเมามากและจำอะไรไม่ได้แม้แต่อย่างเดียว โทรไปหาเพื่อนก็ไม่มีใครรับสักคน คงไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวแล้วล่ะที่เมาปลิ้น ใช่มั้ยเนี่ย ถึงจะลองพยายามกดอุปกรณ์สื่อสารไปหาคนที่คุ้น ๆ ว่าอยู่กับฉันที่ปาร์ตี้เมื่อคืน ผลก็ยังเหมือนเดิมคือมีแต่เสียงสัญญาณโทรติด แต่ไม่สามารถติดต่อใครได้
         นอกจากเรื่องนั้นแล้วยังมีปัญหาใหญ่ตอนนี้คือฉัน…จำไม่ได้ว่าผู้หญิงที่อยู่กับฉันในห้องตอนนี้คือใคร ซ้ำร้ายของฉัน เธอก็ดันจำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร เมื่อเช้าฉันกรี๊ดลั่นห้องจนเจ็บคอเพราะตกใจที่มีคนมานอนด้วย กรี๊ดใส่หน้าผู้หญิงคนที่ฉันนอนกอดเสียแน่น ถึงตอนนี้เธอจะมีเสื้อผ้าอยู่บ้างก็เถอะ ซึ่งเมื่อเช้ามันไม่ใช่ ฉันทั้งตกใจและทำอะไรไม่ถูก พยายามจะช่วยผู้หญิงแปลกหน้าแต่งตัว แต่พอฉันหลุดพ้นผ้าห่มมาถึงรู้ว่า
         คนที่น่าจะแต่งตัวก่อนก็ฉันนี่แหละ…เมื่อคืนไม่รู้ว่านอนท่าไหนเสื้อผ้าถึงได้หลุดเหลือแต่เนื้อแนบเนื้อแบบนี้ ซายากะเอ๊ย วันเกิดปีนี้มีเรื่องให้ปวดหัวจนได้ ฉันรู้สึกสับสนไปหมด เมื่อมองไปรอบห้องซึ่งมีเสื้อผ้ากองอยู่ รวมทั้งเสื้อผ้าของผู้หญิงแปลกหน้าที่อยู่กับฉันด้วย แล้วก็คิดว่า ไม่นะเมื่อคืนฉันคงร้อนจนถอดเสื้อผ้า คงไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านี้ เฝ้าบอกตัวเองจนเหมือนสะกดจิต ให้ตั้งสติเข้าไว้ เรื่องมันเป็นแบบนั้นแหละ ขณะที่มือก็คว้าเอาเสื้อผ้าแถวนั้นมาใส่ก่อน ฉันจำได้ว่าโยนยกทรงกับชั้นในไปให้เธอ อย่างน้อยก็ช่วยแต่งตัวกันก่อนค่อยพูดคุยกันเรื่องอื่น
         เธอคงไม่ทำอะไรขั้นนั้นกับผู้หญิงที่ไม่รู้จักใช่มั้ย…ไม่ต้องคิดมาก ฉันจะไปทำอะไรใครทั้งที่เมาได้ยังไง แต่ก็อีกนั่นแหละ ถ้ากลับกันฉันมีสติดีครบถ้วน ฉันไม่มั่นใจว่าตัวเองจะห้ามใจกับคนน่ารักแบบเธอได้หรือเปล่า เวลาที่หันไปแอบมองเธอทีไรเจ้าตัวก็จะส่งยิ้มให้ฉันตลอด เอ๊ะหรือว่าเธอยังเมาค้างอยู่
         “นี่” ฉันละสายตาจากอุปกรณ์สื่อสารในมือเมื่ออีกคนเรียก “เราเป็นแฟนกันหรือเปล่า”
         “เอ่อ เราไม่ได้เป็นแฟนกัน” ไม่…ฉันยังไม่มีแฟนจนถึงเมื่อคืน ฉันว่าฉันจำเรื่องนี้ของตัวเองได้ค่อนข้างแม่น ถ้าฉันมีแฟนแบบนี้ ฉันต้องไม่ลืมแน่นอน
         “ก็ฉันนอนกับเธอ”
         “นี่ ๆ อย่าเพิ่งสรุปไปแบบนั้นสิ” ฉันกลืนน้ำลายลำบากทุกที รู้สึกฝืดคอชอบกล พยายามจะหาคำอธิบาย ใจก็อยากจะปฏิเสธแต่ไม่กล้า เพราะจำรายละเอียดอะไรไม่ได้เลย ถ้าฉัน…กับเธอ มันก็ต้องจำอะไรได้บ้าง คือฉันก็อยากจะจำประสบการณ์กับผู้หญิงน่ารักแบบเธอได้ ไม่ใช่โล่งเหมือนที่เป็นอยู่นี่
         “ฉันขออะไรร้อน ๆ สักแก้วได้มั้ย” คนที่ฉันอยากจำได้เหลือเกินว่าทำอะไรกับเธอไปบ้างเมื่อคืน เดินเข้ามาใกล้โดยไม่ทันตั้งตัวจนฉันสะดุ้งโหยง นี่ไปเอาเสื้อยืดของฉันมาใส่ตอนไหน ฉันไม่ทันได้สังเกตเลย แต่เรียวขาบางของเธอกำลังเตะตาฉันอย่างจัง เธอขาสวยมากทีเดียว
         “อ๋อได้สิ ระ รอแป๊บนะ” ฉันเสียเวลาไปกับการพิจารณาร่างกายคนอื่นเกินความจำเป็น ระหว่างที่มาหาอะไรร้อน ๆ ที่เธอคนนั้นต้องการ ในมุมหนึ่งที่เรียกว่าห้องครัว ถึงฉันจะไม่ได้ใช้มันบ่อยให้คุ้มค่ามากกว่านี้ ไม่วายหัวเสียเรื่องที่ยังติดต่อเพื่อนไม่ได้ไปด้วย ทำไมการโทรหาเพื่อนมันช่างยากเย็นขนาดนี้ “เฮ้ย!” ฉันตกใจอีกครั้งเพราะเธอตามเข้ามามองฉันชงโกโก้ร้อนซะใกล้ สงสัยเดินตามมาตั้งแต่แรก เจ้าตัวฉีกยิ้มไม่รู้เรื่องรู้ราว “มาทำไมเนี่ย”
         “เผื่อว่าจะช่วยอะไรได้”
         “ไม่ต้องหรอก นั่งอยู่เฉย ๆ ดีกว่า”
         “แต่ว่า…” อีกคนทำท่าคิดอย่างไร้เดียงสา “ฉันรู้สึกอยากอยู่ใกล้ ๆ เธอ ไม่รู้ทำไม”
         “เหรอ สงสัยคงอยากกินมากจนรอเฉย ๆ ไม่ไหวมากกว่า อะนี่” ฉันยื่นแก้วโกโก้ให้คนที่กำลังยิ้มจนตาหยี แต่ฉันไม่คิดว่าควรมีผู้หญิงน่ารักมาอยู่ใกล้ฉันแบบนี้
         “ขอบคุณนะ…แล้วนี่เธอกำลังทำอะไรอยู่เหรอ” ฉันก็พยายามจะรู้ให้ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับฉันไง
         “กำลังโทรหาเพื่อน เมื่อคืนฉันก็จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่อย่างน้อยจะได้รู้ว่าเธอเป็นใครมาจากไหน นี่พวกกระเป๋าเงินเธอก็ไม่อยู่ ฉันไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเธอสักอย่าง เข้าใจแล้วใช่มั้ยล่ะยัยตัวยุ่ง” คนที่กำลังกินโกโก้ก้มหน้างุดลงไป “นี่…ฉันแค่พูดเล่น ไม่ต้องทำหน้าเศร้าแบบนั้นหรอก ทุกอย่างมันต้องมีทางแก้” ฉันจะแก้ความรู้สึกเอ็นดูผู้หญิงผมสั้นตรงหน้าของฉันเองยังไงดี เมื่อเอื้อมมือไปหยิกแก้มเธอ แต่คนแปลกหน้าก็ยังไม่ยอมเลิกทำหน้างอแง “หรือว่าจริง ๆ แล้วเธอจะเป็นแฟนฉันนะ”
         “ไม่รู้สิ” อีกคนตอบลนลาน ฉันหัวเราะเบา ๆ คนเดียวแล้วก็เริ่มทวนเบอร์ติดกับเพื่อนของตัวเองใหม่ เมื่อคนแปลกหน้ารีบก้มหน้าอาย ๆ เดินหลบออกไปเพราะความเขิน

         เมื่อฉันยังติดต่อกับเพื่อนไม่ได้จึงทิ้งข้อความไว้ในหลากหลายช่องทาง และหวังว่าพวกนั้น หนึ่งในพวกนั้นแค่สักคนช่วยติดต่อกลับมาหาฉันที ฉันเดินออกมาที่ด้านนอกห้องครัว ผู้หญิงแปลกหน้ากำลังทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างสบายอารมณ์
         “นี่เธอ จะนอนอีกแล้วเหรอ”
         “ก็ตอนนี้ไม่มีอะไรทำสักหน่อย หรือว่าฉันนอนบนนี้ไม่ได้เหรอ”
         “ไม่ใช่แบบนั้น อยากนอนก็นอนไปเถอะ” ฉันเดินไปนั่งที่เก้าอี้นวมปลายเตียง แต่คนที่อยู่บนเตียงกำลังหรี่ตามองฉันอยู่ ฉันก็เลยถาม “มีอะไรรึเปล่า”
         “หรือว่าเธอก็อยากนอนกับฉัน”
         “เฮ้ย อย่าเข้าใจผิด” ฉันพยายามไม่มองก้นงามงอนที่โผล่พ้นเสื้อยืดสีขาวยามเธอเกลือกกลิ้งอย่างสุขสันต์ ต่อให้เปิดเกมเล่น องศาของสายตาก็มักเลยจอโทรศัพท์ในมือออกไปที่คนบนเตียงทุกที เกมโอเวอร์ไปตั้งนานแล้วเมื่อฉันละสายตากลับมาที่หน้าจอ
         ตัวยุ่งหาวหวอดและหันมามองเมื่อฉันปีนขึ้นไปบนเตียง “อะนี่” ฉันยื่นโทรศัพท์ในมือให้เธอ
         “ฉันจำเบอร์ใครไม่ได้หรอกค่ะ” เจ้าของก้นงอนนอนคว่ำ หน้าเจื่อน
         “ฉันให้ยืมเล่น เธอก็คงเบื่อใช่มั้ยล่ะ เห็นนอนพลิกไปพลิกมาไม่หลับสักที” ฉันเหยียดตัวนอนบนพื้นที่ว่างของเตียงบ้าง ผู้หญิงข้าง ๆ รับโทรศัพท์ไป
         “เธอแอบดูฉันอยู่เหรอ” คนถามเบาเสียงลงอย่างไม่มั่นใจนักที่จะถามแบบนั้น
         “ก็ไม่ได้ดูหรอก อยู่กันแค่นี้ ทำไมฉันจะไม่เห็น” ผู้หญิงแปลกหน้ากดโทรศัพท์เล่นไปเรื่อย รูปร่างบางทั้งผิวพรรณมีเสน่ห์ชวนมอง ถึงจะไม่มีเนื้อหนังเท่าฉันก็ตาม เสียดายจริง ๆ นะที่ฉันจำไม่ได้ ว่ายามเมื่อเปลือยกาย เธอนั้นชวนให้มองขนาดไหน หรือฉันได้สัมผัสส่วนใดของเธอบ้าง
         “ฉันอยากจำได้เร็ว ๆ ว่าฉันเป็นใคร” คนที่ฉันให้ยืมโทรศัพท์เท้าคางตะแคงข้างหันมาชวนคุย เสื้อคอลึกทำให้เห็นร่องอกและเสื้อชั้นในที่ฉันโยนให้ตอนนั้น “ทำไม…มองฉันแบบนั้น”
         “มองแบบไหนเหรอ” ฉันถามเสียงต่ำและไล่สายตาสำรวจไหปลาร้าที่โผล่พ้นเสื้อมาด้วยเหมือนกัน
         “มองเหมือน…จะกินฉัน เธอดูไม่เหมือนคนเมื่อเช้าเลย” ฉันอมยิ้มเมื่อบางคนเขินและรีบหันหลังให้ เวลาเธอลนลานน่าแกล้งดี ฉันไม่รู้ว่าเธอจะเป็นยังไงเวลาที่ความจำกลับมาอีกครั้ง แค่เธอตรงหน้าฉันตอนนี้เหมือนมีเด็กน้อยที่ฉันอยากดูแล
         “เธอเป็นคนนะ ฉันจะกินเธอได้ยังไง” กลิ่นหอม ผิวนุ่มจากผู้หญิงคนที่ฉันค่อย ๆ โอบรัดเธอมาแนบตัว มือเรียวที่พยายามปัดป้องเมื่อฉันลูบไล้อย่างแผ่วเบาผ่านหน้าอก หน้าท้องลงไปจนถึงชั้นในที่อยู่ถัดจากสะโพกลงไป
         “นี่เธอจะทำอะไรฉะ…” ฉันยึดริมฝีปากชมพูของเธอได้ในที่สุดเมื่ออีกคนยอมหันมาและเปิดรับอวัยวะรับรสนิ่มที่แทรกเข้าไป พร้อมกับมือที่แทรกผ่านชุดชั้นในเข้าไปถึงผิวเนื้อของผู้หญิงแปลกหน้าด้วยเหมือนกัน
         “ว่าจะทำให้เธอมีอารมณ์ร่วมกับฉัน ระหว่างที่เรายังจำอะไรไม่ได้ แต่ฉันน่ะจำได้นะว่าถ้ามี ‘อารมณ์’ มันควรจะต้องทำอะไร” ฉันพลิกตัวให้เธอนอนหงายเพื่อความสะดวก เจ้าตัวกำลังหลับตาพริ้ม มือพยายามจะปัดป่ายมือฉัน ทั้งพยายามจะหนีบขาไว้ เมื่อโดนรุกล้ำจุดลับ แต่ก็ดูไร้ซึ่งเรี่ยวแรงต่อต้านเต็มที “ถ้าเธอไม่ต้องการ ฉันจะหยุด” ฉันกระซิบยิ้ม ๆ ข้างหูและจูบปิดท้าย
         ไม่มีเสียงปฏิเสธอย่างเป็นทางการหลุดออกมาจากปากของผู้หญิงที่กำลังสั่น เธอหายใจรวยริน เมื่อฉันค่อย ๆ ทำให้เสื้อผ้าของเราทั้งสองคนกลับไปอยู่ในสภาพเดิมเหมือนเมื่อตอนตื่นมาเจอกันอีกครั้ง
         “เธออาจจะจำตัวเองไม่ได้ แต่เธอจะจำฉันได้แน่นอน ฉันชื่อ ยามาโมโตะ ซายากะ”

         …
         ฉันควานหาโทรศัพท์ที่ตกอยู่ไม่ไกลจากผู้หญิงที่นอนซุกอยู่ข้าง ๆ ตอนนี้ฉันจำได้และไม่กรี๊ดเมื่อเห็นว่าตัวเองกำลังนอนเปลือยไร้ซึ่งเสื้อผ้าอยู่กับเธอ แน่นอนว่ารวมถึงความหรรษาที่เพิ่งผ่านไปไม่นานระหว่างฉันกับเธอด้วย
         เพราะมีข้อความเข้ามาที่อุปกรณ์สื่อสาร นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ฉันตื่น ก่อนจะรีบลุกออกมาเปิดอ่าน ในที่สุดก็มีฮีโร่ที่จะช่วยฉันแล้ว

         ซายาเน่ ฉันรู้ว่าพวกเราเมากันมากเมื่อคืน ฉันเองก็เพิ่งได้สติ ยังอยากอ้วกอยู่เลย
         ฉันลองโทรหาเพื่อน ๆ คนอื่น ทุกคนไม่ค่อยดีเท่าไหร่
         นาน ๆ จะได้จัดหนักกันแบบนี้ หลายคนยังเมาค้างน่ะ
         ขอโทษที่ตอบช้านะ
         เอ้อ…ไม่ต้องตกใจเรื่องผู้หญิงคนนั้นนะ เธอชื่อวาตานาเบะ มิยูกิ
         เป็นคู่หมั้นของ ชิมาซากิ ฮารุกะ เพื่อนสนิทฉันเอง

                           โยโกยามะ ยุย

หมายเหตุ : เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อแซะซายะมิลกี้เท่านั้น
[Short] – ฉันจะเอาแต่ใจ (SayaMilky)??

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s