[One Shot] – Hot Shot ร้อนรัก EP03 END (SayaMilky)

Posted on Updated on

          ฉันเอาแขนยันดันตัวเองไว้อยู่เหนือร่างวาตานาเบะซึ่งนอนหมิ่น ๆ อยู่ขอบเตียง เธอโอบเอวฉันหลวม ๆ ฉันเริ่มลูบมือจากหน้าในแสงสลัวผ่านกระดูกไหปลาร้าลงมาที่หน้าอกช้า ๆ วาตานาเบะกำลังใจเต้น และเต้นแรงมากด้วย
          “ตื่นเต้นเหรอ” ฉันแกล้งทำท่าจะจูบแต่ก้มซุกเข้าไปกระซิบข้างหูวาตานาเบะแทน มันกำลังอุ่นเมื่อเอาปากงับไปเบา ๆ
          “ฉันไม่ได้เป็นพวกชำนาญแบบเธอนี่”
          “เธอคิดว่าฉัน ชำนาญ…เรื่องไหน” วาตานาเบะไม่ทันได้ตอบ เพราะฉันไม่แกล้งทำท่าจูบเธออีกต่อไป แต่ปฏิบัติจริง ก่อนจะถอนทั้งปากทั้งลิ้นออกมารอฟังคำตอบ
          “เธอนี่…”
          “แต่เธอทำให้ฉันใจเต้นนะ” ไม่ค่อยมีคนที่ทำสายตาสับสนแล้วฉันก็เตลิดเปิดเปิงได้เท่าวาตานาเบะอีกแล้ว ไม่ก็อาจเพราะฉันได้แต่มีความสัมพันธ์รักสนุกกันทั้งคู่มากกว่าจริงจังกับใคร “ลองจับดูสิ” ฉันช่วยจับมือของผู้หญิงแก้มยุ้ยที่นอนอยู่มากดไว้ตรงหน้าอกซ้าย
          วาตานาเบะทำหน้าไม่อยากเชื่ออีก แต่ฉันเลิกสนใจสายตานั่นและเริ่มก้มไปจูบเธอใหม่ พร้อมทั้งปล่อยมือจากคนที่นอนอยู่ ฉันดึงเธอลุกขึ้นมาแล้วเริ่มปลดเสื้อเธอออก วาตานาเบะยอมให้ฉันสวมกอดจากข้างหลังแต่โดยดี ถึงจะยังเอี้ยวคอหลบปากฉันอยู่บ้างก็ตาม
          ผู้หญิงแก้มยุ้ยยังมีอาการเขินอายอยู่บ้าง เพราะเธอหนีบแขนไว้กับตัวทำหน้าที่แทนเสื้อที่โดนฉันถอดออกไปจนหมดแล้ว ฉันต้องค่อย ๆ ดึงแขนเธอออก จากนั้นลูบไล้ตั้งแต่หน้าอกของคนที่อยู่ด้านหน้าและลูบผ่านหน้าท้องลงไปจนเจอกับผ้าที่ยังไม่ได้ถอด กางเกงของวาตานาเบะ
          ฉันกดมือผ่านผ้าเหล่านั้นเข้าไปจนถึงบริเวณที่ทำให้เธอสะดุ้งจนตัวงอเข้ามาแนบชิดกับฉันมากขึ้นกว่าเดิม ก่อนจะกดมือแทรกผ่านเนื้อนุ่มเข้าไปจนเจอความอบอุ่นที่นุ่มยิ่งกว่าผิวกายด้านนอกของวาตานาเบะ

          ฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เหลือเพียงโน้ตจากวาตานาเบะ เธอบอกว่าฉันได้บางอย่างจากเธอไปแล้ว เธอเองก็ต้องการสิ่งตอบแทนบ้างเหมือนกัน นั่นคือขอให้ฉันช่วยเก็บเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับบรรณาธิการแฟชั่นไว้เป็นความลับ และเธอก็หวังว่าฉันจะให้ความร่วมมือ ฉันมองแว่นกันแดดที่เธอทับกระดาษไว้ ผู้หญิงคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่นะ ถ้าวาตานาเบะหมายถึงร่างกายที่เธอก็ดูยินยอมพร้อมใจไปกับฉันเมื่อคืนล่ะก็ใช่ ฉันมีความสุขมากเวลาที่เธออยู่กับฉัน เวลาที่เธอฉุดรั้งดึงฉันเข้าหาเพราะมีความต้องการเหมือนกัน
          แต่ฉันยังต้องการมากกว่านั้น มากกว่าความสัมพันธ์ทางร่างกาย…
          เมื่อเช้าฉันก็เพิ่งได้เจอเธอก่อนจะถึงเวลาทำงาน เราพูดคุยกันนิดหน่อย ฉันเอาแว่นไปคืนให้เธอ วาตานาเบะดูเป็นกังวลกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ไม่ค่อยอยากพูดถึงมากนักและดูปั้นปึงทุกครั้งที่ฉันจะเข้าใกล้ ฉันเสนอว่าจะไปหาเธอที่ห้องคืนนี้ อย่างน้อยก็คิดว่าการพูดคุยอย่างเป็นส่วนตัว อาจจะไขปัญหาที่ค้างใจอยู่ได้ ทั้งกับฉันและกับเธอ
          ฉันไม่ได้แค่อยากนอนกับวาตานาเบะ และไม่ได้แค่ต้องการเป็นค่าปิดปาก ฉันยอมรับว่ามันไม่ถูกต้องเท่าไหร่ที่ต้องการใครสักคนมาก ๆ ทั้งที่เพิ่งเจอกันไม่นาน แต่ฉันถูกใจเธอมาก ทั้งที่ก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นคนยังไง แต่ฉันรู้ดีว่าเธอมีเสน่ห์กับฉัน มากจนไม่สามารถละสายตาได้ มากกว่าใครทุกคนที่ฉันเคยเจอ
          ฉันเองก็ไม่ดีด้วยที่เริ่มเข้าหาก่อน ดูเป็นคนฉาบฉวย ที่เห็นแก่ได้ แน่นอนถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันไม่มาแคร์เรื่องเล็กน้อยพวกนี้ เมื่อต่างฝ่ายต่างต้องการกันและกัน เราต่างต้องหาทางปลดปล่อย ยิ่งโดยเฉพาะเมื่อเจอคนที่คิดแบบเดียวกัน ทุกฝ่ายก็ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ แต่สิ่งดึงดูดที่วาตานาเบะมีต่อฉัน มันแตกต่างออกไป เธอทำให้ฉันต้องฉุกคิดว่า ฉันทำอะไรลงไปกับร่างบอบบางของเธอคืนนั้น
          ฉันอยากจะเป็นเจ้าของเธอแค่คนเดียว มันยากที่จะปล่อยเธอไป ปล่อยไปให้คนอย่างบรรณาธิการสึจิดะ เขาเห็นค่าของวาตานาเบะบ้างหรือเปล่า หรือเห็นเป็นเพียงที่ปลดปล่อยเหมือนที่ฉันเคยทำกับคนอื่น แต่ต่างกันที่ฉันไม่ได้เอาเรื่องหน้าที่การงานมาเป็นข้อตกลงให้อีกฝ่ายยินยอม ซายากะ เธอนี่มันบ้าจริง ๆ บางทีคนที่สมยอมเขาอาจจะรู้อยู่แล้วว่าต่อไปต้องเจอกับอะไร แต่เขาก็อยากจะทำงาน เขาต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปในวงการนี้
          วาตานาเบะ ฉันอยากรู้จักผู้หญิงแก้มยุ้ยคนนั้นจริง ๆ ผู้หญิงคนที่เข้ามาจูบหน้าผากฉันก่อนจะออกจากห้องไปเมื่อตอนเช้ามืด ความอบอุ่นที่ฉันได้รับ ถ้าไม่สนใจฉันเหมือนกัน เธอก็ไม่จำเป็นต้องทำอะไรให้ฉันยิ่งรู้สึกโหยหา และต้องการเธอมากขึ้นไปอีก ถ้ามันเป็นเรื่องหลอกลวง ฉันก็จะยอมรับว่าเธอสมควรได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม
          ระหว่างทำงานกับวาตานาเบะในวันที่สอง ฉันไม่แสดงอาการใดที่สื่อว่าเราสองคนเคยแนบแน่นกันขนาดไหนไปเมื่อคืนที่ผ่านมา วาตานาเบะดูจะผ่อนคลายลงบ้าง เมื่อฉันไม่ได้ทำกริยายั่วเธอแบบตอนเช้า ถึงแม้ว่าการถ่ายในวันนี้จะต้องมีการสัมผัสเนื้อสัมผัสตัวกันค่อนข้างมาก แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี
          หลังเสร็จสิ้นการถ่ายในช่วงเย็น ทีมงานและผู้เกี่ยวข้องรีบรับประทานอาหารกันเสร็จสรรพ ก่อนแยกย้าย เพื่อพักผ่อนและพร้อมที่จะเดินทางกลับในวันรุ่งขึ้น
          ตกกลางคืน ฉันเดินไปด้อม ๆ มอง ๆ ที่บังกะโลของวาตานาเบะ แต่กลับพบว่าไฟปิดจนมืดไปหมด ไม่มีทางที่เธอจะไม่อยู่ เพราะฉันก็รอจนเธอกินข้าวเสร็จแล้วแท้ ๆ
          อ๋อ ยกเว้นว่าจะไปอยู่ห้องคนอื่น ฉันรู้สึกเซ็ง ๆ เรื่องแค่นี้ทำไมถึงนึกไม่ถึงได้นะ ออกจะหงุดหงิดเมื่อคิดว่าจะมีห้องใครอีกบ้างที่วาตานาเบะจะสามารถไปอยู่ได้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ในเมื่อผู้หญิงแก้มยุ้ยเลือกแล้วว่าจะทำอะไร ฉันจึงกลับมาหมกตัวที่ห้องตัวเอง
          “อย่าให้เจองวดหน้า กล้าหลบหน้าฉันได้ยังไง” ฉันกำลังจะโวยวายเพราะหงุดหงิดงุ่นง่าน แต่เสียงเคาะประตูรัว ๆ ทำให้ฉันแปลกใจ หรือว่า…ฉันรีบพุ่งไปเปิดประตูทันทีด้วยความดีใจ
          “ขอโทษที่มารบกวนดึก ๆ แต่คุณวาตานาเบะอยู่กับคุณหรือเปล่าครับ”
          “ทำไมคุณวาตานาเบะต้องมาอยู่กับฉันคะ” ฉันมองบรรณาธิการแฟชั่นที่เก็บอาการได้แนบเนียน
          “ผมกำลังคุยธุระสำคัญกับเขา แต่จู่ ๆ เขาก็บอกว่ามีธุระที่นัดไว้กับคุณ”
          “คุณไม่ลองไปหาที่บังกะโลเขาล่ะ เผื่อเขากลับไปพักผ่อน”
          “ก็ผมไปมาแล้วไม่เจอ ถึงได้มาถามคุณนี่ไง”
          “ฉันไม่อยากจะเสียมารยาทหรอกนะ แต่ฉันไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยเลย ฉันไม่ได้สนิทอะไรกับวาตานาเบะด้วยซ้ำ ฉันจะนัดเขาทำไมคะ ขอตัวนะคะ” ฉันกระแทกประตูใส่หน้าคนด้านนอกบังกะโล ฉันก็โดนเบี้ยวนัด เพราะเขาไปหาคนอย่างบรรณาธิการนั่นแหละ “ถ้าวาตานาเบะอยู่กับฉัน ฉันก็ไม่ให้คนอย่างคุณได้เจอหรอก สารเลวเอ๊ย” ฉันซุกหน้ากับหมอนแล้วร้องกรี๊ดระบายความอึดอัดอั้นใจคนเดียว
          “ด่าบรรณาธิการแฟชั่นแบบนั้นก็ได้เหรอ ปากคอเราะร้ายไม่เบานี่เธอ เขาจ้างมาทำงานไม่ใช่หรือไงคะ” ฉันตกใจที่วาตานาเบะเข้ามานั่งข้าง ๆ เตียง
          “เธอเข้าห้องฉันได้ยังไง”
          “ฉันไปขอกุญแจสำรองมา”
          “เขาให้เหรอ”
          “ฉันบอกว่ายามาโมโตะกำลังมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิ๊ง ผู้หญิงอยู่ แต่ลืมกุญแจไว้ในห้อง ฉันก็ไม่ได้พกเอาของสำคัญสำหรับวันนั้นของเดือนมาซะด้วย จะรีบเปิดแล้วรีบเอาไปคืน แล้วก็แสดงท่าทางน่าสงสารว่าเรื่องนี้มันละเอียดอ่อนกับผู้หญิง อยากให้ช่วยจริง ๆ แล้วฉันก็ได้กุญแจมา”
          “แสดงละครเก่งนี่” วาตานาเบะปีนขึ้นมานอนบนเตียงข้างฉัน “ฉันน่ะ…บอกว่าจะไปหาเธอ ทำไมเธอไปหาบรรณาธิการ ทำแบบนี้ได้ไง” ฉันตะแคงหันหลังให้เธอด้วยความน้อยใจ
          “ฉันไปหาเขาที่ไหนล่ะ คุณสึจิดะจะมาหาที่ฉันที่บังกะโล ฉันก็เลยรีบหลบออกมา แต่เธอไม่อยู่ห้อง ฉันถึงต้องไปขอกุญแจสำรอง แล้วมาหลบที่ห้องเธอนี่ไง”
          ทำแบบนี้ ต่อไปเธอดับแน่ ไม่กลัวเหรอ” วาตานาเบะหัวเราะแล้วเอาคางมาเกยกับไหล่ฉัน
          “ตอนแรกว่าจะให้ยามาโมโตะช่วยปิดปากเรื่องความสัมพันธ์ของฉันกับบรรณาธิการ แต่ฉันรู้สึกว่าเธอคงไม่ยอมจบ ฉันอาจจะมีงานทำ แต่ก็ต้องมาคอยระแวง ก็นะ…กำลังคิดว่าจะเสนอตัวให้ดาราสาวบางคนเลี้ยงดูอยู่พอดี เพราะฉันดันไปติดใจเธอเข้าแล้ว ไม่รู้ว่าเขาจะยอมมั้ย แต่ท่าทางเขาก็ชอบฉันนะ”
          “ก็…ถ้าไม่กินจุจนแก้มยุ้ยมากไปกว่านี้ คงพอเลี้ยงไหว”
          “เดี๋ยวสิ พูดแบบนี้หมายความว่าฉันอ้วนเหรอ” ฉันโดนลงโทษที่พูดเรื่องเสียมารยาทแบบนั้น วาตานาเบะยีหัวฉันด้วยความมันเขี้ยว ฉันก็เลยแกล้งยกเธอข้ามตัวมาแล้วกอดไว้
          “จะอ้วนจะผอมน่ะไม่เป็นไรหรอก เพราะฉันชอบเธอที่เป็นเธอ”
          “ให้จริงเถอะ ฉันจะเป็นไงต่อไปก็ไม่รู้” วาตานาเบะลูบท่อนแขนที่ฉันโอบรัดเธอเอาไว้ เธอคงกำลังคิดเรื่องที่เป็นกังวล
          “ไม่มีใครรู้หรอก แต่ฉันจะอยู่ข้าง ๆ เสมอ”
          “ทำไมฉันต้องหลงเสน่ห์ผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ที่ทำเป็นหน้ามืดหลอกพาฉันเข้าห้องด้วย”
          “ก็ฉันน่ารัก”
          “และฉันล่ะ?”
          “เธอน่ารักที่สุดสำหรับฉัน” วาตานาเบะหันมากอดฉันแล้วเธอก็เงียบไป “ฉันพูดจริงนะ ไม่ได้ล้อเล่น” ฉันจูบลงไปบนผมนิ่มที่อยู่ตรงหน้า ฉันยังคิดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะชอบวาตานาเบะได้มากขนาดนี้ “ฉันอาจจะเห็นแก่ได้ที่ทำเรื่องไม่สมควรกับเธอเมื่อคืน แต่ฉันชอบเธอจริง ๆ นะ ชอบมากด้วย ชอบจนไม่คิดว่าจะยอมยกเธอให้คนแบบบรรณาธิการเด็ดขาด ฉันยอมไม่ได้”
          “เธอเป็นคนอื่นแท้ ๆ เป็นใครก็ไม่รู้ แต่กลับให้ความห่วงใยฉัน มาทำให้ฉันชอบ ถ้าเธอแกล้งทำแล้วมาทิ้งฉันวันหน้า เธอโดนฉันตามราวีไม่จบไม่สิ้นแน่ จำคำฉันไว้เลยยามาโมโตะ”
          “ก็เอาสิ แต่ฉันไม่กลัวเธอหรอก เพราะมันคงไม่มีวันนั้นล่ะนะ” ฉันแงะเอามือของวาตานาเบะมาหอม ผู้หญิงแก้มยุ้ยน้ำตาคลอ
          “ขอบคุณ”
          “จูบฉันหน่อย เมื่อกี้มันแค่คำพูด ฉันชอบการกระทำมากกว่า”
          “เจ้าเล่ห์”
          วาตานาเบะผลักอกฉันเขิน ๆ แต่ก็ยอมจูบตามที่ขอ…
          ในที่สุดฉันก็ได้โอกาสดูแลผู้หญิงแก้มยุ้ยคนนี้

หมายเหตุ : เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อแซะซายะมิลกี้เท่านั้น
[One Shot] – Hot Shot ร้อนรัก EP03 END (SayaMilky)??

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s