[Short] – บันทึกรัก เหยี่ยวข่าว กับ สาวโฮสต์ (10) END (YuiParu)

Posted on Updated on

yuiparu


อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเพราะฝีมือโอคาดะ
ทำให้โยโกยามะบาดเจ็บ
กระนั้นชิมาซากิได้ขอให้เธอมาอยู่ด้วยกัน
และรับอาสาเป็นคนช่วยดูแลโยโกยามะเอง
ในที่สุดทั้งสองคนก็ปรับความเข้าใจกันได้
และบทสรุปของนักข่าวกับสาวโฮสต์ก็มาถึงแล้ว


         บทที่ 10
         บันทึกของโยโกยามะ 19
         เกิดอุบัติเหตุ ที่จริงจะเรียกว่าอุบัติเหตุก็ไม่ถูกซะทีเดียว มีผู้ชายนิสัยแย่บางคน คนที่เคยทำให้คุณพารุต้องบาดเจ็บส่งคนมาเล่นงานฉัน (แม้แต่ในบันทึกโยโกยามะก็ยังเรียกฉันว่า ‘คุณ’ เหรอ เป็นนักข่าวที่สุภาพมากไปหรือเปล่าเนี่ย) แต่เอาเป็นว่าฉันกลายเป็นคนที่ทำอะไรด้วยตัวเองไม่ได้อีกพักใหญ่ ๆ แม้กระทั่งการเขียนบันทึก ก็เลยต้องมีผู้ช่วย ซึ่งฉันรู้สึกเกรงใจมาก แต่ใจก็อยากจะเขียนบันทึกอยู่ดี (โยโกยามะวานให้ฉันมาเขียนบันทึกให้ เธอนั่งพูดอยู่ข้าง ๆ เมื่อกี้เพิ่งจะถามอยู่ว่าเขียนอะไรลงไปในวงเล็บแต่ฉันไม่ให้เธออ่าน) ฉันจึงมาขอรบกวนให้คุณพารุ คนที่ให้ความกรุณาคอยดูแลฉันและให้ฉันพักที่บ้านด้วย เพื่อจะได้มีคนคอยดูแลใกล้ ๆ คุณพารุเล่าให้ฟังว่าฉันเกือบไม่รอด แต่ก็รอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ มีเพียงแค่แขนขวาหักเท่านั้นเองและอาจจะต้องใช้เวลาในการักษา ทำให้ฉันมักจะนอนหลับกินแรงอยู่ในบ้านคุณพารุ แต่เธอบอกว่าไม่เป็นไร ให้ฉันนอนได้ตามสบาย เธอจะคอยดูแลฉันเองในช่วงนี้ ฉันชอบเธอ…

         “ปกติเขียนอะไรแบบนี้ในบันทึกเหรอ” ฉันหันไปถามเจ้าของบันทึกอย่างสงสัย จู่ ๆ ก็บอกว่าชอบฉัน ในใจรู้สึกเขินมากที่ต้องมารู้อะไรแบบนี้ แต่มันก็เป็นเรื่องที่ฉันอยากรู้ด้วยเหมือนกัน ฉันแค่แกล้งทำเป็นชวนคุยเรื่องอื่นแก้เขินไปอย่างนั้นเอง บันทึกเล่มนี้น่าสนใจ ต้องหาโอกาสแอบอ่านบันทึกของโยโกยามะสักหน่อยแล้วมั้ง ฉันคงไม่อ่านเจอว่าโยโกยามะเคยเขียนเรื่องที่ฉันทำอะไรต่อมิอะไรกับเธอบนเตียงหรอกนะ ถ้าโยโกยามะกล้าเขียนถึงขนาดนั้นฉันจะโวยเธอ
         “ฉันเขียนไม่ได้เหรอคะ แต่อันนี้มันเป็นบันทึกส่วนตัวนะคะ ส่วนใหญ่ฉันมักจะเขียนเรื่องที่ไม่ค่อยได้บอกใคร” เธอตอบซื่อ ๆ หากแต่ฉันไม่ค่อยรู้สึกถึงความซื่อแบบเดิม ทำไมตั้งแต่โดนรถชนมาฉันรู้สึกว่าโยโกยามะกวนประสาทเพิ่มขึ้นแต่กวนแบบเก็บอาการ
         ฉันส่งสัญญาณบอกให้เธอพูดต่อจะได้เขียนบันทึกให้

         ก่อนที่ฉันจะหมดสติไป ฉันตกลงคบกับคุณพารุแล้ว แต่หลังจากวันนั้นก็ยังไม่ได้เขียนบันทึกจนโดนรถชน ฉันดีใจมากที่คนแบบฉันเป็นคนที่คุณพารุเลือก (ฉันโดนโยโกยามะมองจนรู้สึกเขิน เหมือนเธอตั้งใจมองให้ฉันเขิน) การได้อยู่กับคุณพารุเป็นสิ่งที่ฉันต้องการมาตลอด แต่ฉันไม่ค่อยพูดหรือยอมรับอย่างเต็มปากนัก ถึงลึก ๆ ฉันก็รู้ตัวอยู่เสมอว่าฉันน่ะ คิดอะไรกับคุณพารุ มันเหมือนกับว่าฉันไม่มีอะไรสักอย่างแต่คุณพารุมีพร้อมแล้วทุกอย่าง จนมาสู่คำถามที่ว่าฉันเป็นใคร และสามารถทำอะไรให้เธอได้บ้าง…

         หลังเขียนให้จนจบประโยคนี้ฉันก็วางปากกาลง โยโกยามะมองหน้าฉันงง ๆ “ฉันยังมีเรื่องที่อยากจะเขียนอีกหน่อยนะคะ หรือว่าคุณเบื่อแล้ว” ฉันจ้องหน้าอีกคนนิ่งจนโยโกยามะเสียงอ่อยตอนที่ถาม
         “โยโกยามะ ยุย” ฉันเผชิญหน้ากับเธอตรง ๆ เอาศอกยันไว้กับโต๊ะทรงกลมที่มีสมุดบันทึกวางอยู่ “นั่นชื่อคุณ คุณเป็นนักข่าว และคุณเป็นแฟนฉันแล้ว” โยโกยามะทำท่าจะยิ้มนิดนึงแล้วก็รีบหุบยิ้มไป เมื่อเธอเห็นว่าสีหน้าฉันตอนนี้ไม่ได้คิดจะพูดล้อเล่นด้วย
         ฉันดึงมือซ้ายของโยโกยามะขึ้นมาจับที่แก้มฉันและจ้องมองดวงตาคนที่ฉันรักมากที่สุด “คุณจับต้องฉันได้ ฉันก็เป็นแค่คนธรรมดา โยโกยามะสงสัยว่าจะสามารถทำอะไรให้ฉันได้บ้างใช่มั้ย คุณทำให้ฉันรู้ว่าคนแบบฉันก็รักคนอื่นเป็น คุณทำให้ฉันรู้ว่าคุณคือคนสำคัญของฉัน และฉันรักคุณ”
         “ฉันอยากจะสัมผัสจับต้องคุณอยู่เสมอ พูดแบบนี้ไม่รู้ว่าดีหรือเปล่านะคะ อยากทำให้คุณมีความสุขเท่าที่คนอย่างฉันจะทำให้ได้ ฉันชอบเวลาที่คุณยิ้ม มันทำให้คุณน่ารักมาก มากจนฉันยังคิดไม่ถึงว่าตัวเองจะมีวันนี้ค่ะ” ฉันเคยเห็นสายตาคนที่หลงใหลฉันมากมาย แต่ฉันไม่เคยรู้สึกดีใจมากเท่านี้มาก่อน เมื่อเห็นสายตาแบบนั้นจากโยโกยามะ “ฉันก็รักคุณพารุไม่แพ้ที่คุณรักฉันหรอกนะคะ” โยโกยามะค่อย ๆ ใช้หลังมือเช็ดน้ำตาให้ “ไม่ต้องร้องไห้ ฉันจะอยู่กับคุณไปตลอดค่ะ ยกเว้นว่าคุณจะไล่ฉัน แต่ต่อไปฉันจะไม่เป็นสาวซื่อกับคุณอีกแล้ว เดี๋ยวไม่ทันคนอื่นแล้วจะเสียคุณไปให้ใครก็ไม่รู้ ถ้าฉันไม่ปรับปรุงตัวเองฉันต้องเสียคุณไปแน่ ๆ”
         “จะทำได้จริงเหรอ” ฉันถามเสียงสะอื้นถึงแม้ว่าจะยิ้มได้แล้วเพราะลูกอ้อนของโยโกยามะ
         “เรื่องแบบนี้มันเรียนรู้กันได้นะคะ ถ้าฉันหายเมื่อไหร่ ที่คุณเคยสอนไว้ครั้งล่าสุด ฉันอยากจะลองทำดูเหมือนกันนะ”
         “เดี๋ยวนี้รู้เยอะเกินไปแล้วนะ ฉันสอนแค่ไม่กี่ครั้งเอง” ฉันยอมให้โยโกยามะจูบแล้วจูบอีก ก่อนจะเข้าไปซบเธอ และหลบไม่ให้โดนแขนฝั่งที่เข้าเฝือกไว้
         “อินเตอร์เน็ตเยอะแยะค่ะ ฉันเป็นนักข่าวก็ต้องหาข้อมูลไว้ก่อน แล้วตอนปฏิบัติจริงจะได้รู้ว่าอะไรที่คุณชอบหรือไม่ชอบไงคะ”
         “ฉันชอบหมดแหละ ถ้าเป็นโยโกยามะ”
         “ฉันก็ชอบทุกอย่างเหมือนกันค่ะ ถ้าเป็นคุณพารุ”

         บันทึกของชิมาซากิ 1
         ฉันเป็นโฮสต์สาวที่มีตัวเลือกในชีวิตมากมาย ฉันแทบจะมีพร้อมทุกอย่างอยู่แล้วอย่างที่โยโกยามะบอกฉัน มีคนพร้อมจะยอมทุ่มทุกอย่างเพื่อฉัน รวมทั้งมีคนพยายามจะทำลายฉันด้วยเหมือนกัน อาจเพราะความอิจฉาริษยาหรือความไม่สมหวังต่าง ๆ นานาที่เกิดขึ้นในหัวใจของคนเหล่านั้น ฉันไม่รู้หรอก ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเขาคิดยังไง ถ้าเขาใส่หน้ากากและแกล้งทำเป็นดีด้วย ลับหลังเขาเหล่านั้นวางแผนร้ายอะไรเอาไว้ แต่ฉันจะอยู่กับปัจจุบันแล้วมองข้ามสิ่งไม่จำเป็นพวกนั้นไป เพราะฉันมีสิ่งสำคัญมากกว่าแล้วในตอนนี้ สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกมีคุณค่า คนที่ทำให้ฉันเกิดความสนใจตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน คนที่เป็นเจ้าของบันทึกเล่มนี้
         โยโกยามะ ยุย คุณทำให้ฉันรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง นี่อาจเป็นเรื่องที่เบื้องบนกำหนดมาแล้ว เพราะฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะได้เจอใครแบบคุณ ทั้งที่ปกติแล้วฉันไม่เคยใส่ใจกับใคร และเพราะแบบนั้น วันนี้ถึงทำให้ฉันได้พบเจอคนที่มีค่า มีความหมายกับฉันยิ่งกว่าสิ่งใด คนที่คอยอยู่เคียงข้างฉันและทำให้ฉันมีความสุขในวันที่ฉันมีความทุกข์ ความอบอุ่นที่คุณมอบให้เสมอมา เป็นพลังและกำลังใจให้ฉันผ่านพ้นเรื่องเลวร้ายทุกอย่างมาได้…
         ถ้าคุณอ่านอยู่ ฉันรู้ว่าคุณต้องอ่านแน่ เพราะคุณเองก็อยากรู้สิ่งที่ฉันเขียนเอาไว้ในวงเล็บ ฉันอยากบอกคุณว่า ‘ขอบคุณ’ ที่เข้ามาในชีวิตฉัน ‘ขอบคุณ’ ที่คุณคอยดูแลฉันอยู่เสมอ…
         ขอบคุณที่เข้ามาและทำให้ฉันได้รักคนแบบคุณ…

         ชิมาซากิ ฮารุกะ ‘ของคุณ’

หมายเหตุ : เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อแซะยุยพารุเท่านั้น
[Short] – บันทึกรัก เหยี่ยวข่าว กับ สาวโฮสต์ (10) END (YuiParu)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s