[Short] – เจ้านาย เนื้อย่าง กับเลขาพาป่วน (9) (SayaMilky)

Posted on Updated on

รูปภาพ ต้นฉบับ

         บทที่ 9
         เท็ตสึจิ ทามายามะ เดินหอบช่อดอกไม้สีสันสดใสพร้อมทั้งกลิ่นหอมนั่นเข้ามาหาฉันถึงที่บริษัท และฉันต้องใช้เวลาพักใหญ่จนอีกฝ่ายถอดใจยอมบอกเหตุผลของดอกไม้ช่อใหญ่ที่มอบให้ฉัน
         “ถึงเราจะเลิกกันไปแล้ว แต่เราไม่ได้ทะเลาะกันรุนแรงคอขาดบาดตายสักหน่อยนะมิยูกิ อย่าทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกได้มั้ยล่ะที่เห็นหน้าผม” เลขายกน้ำมาให้แล้วรีบเดินออกไป ฉันไม่เคยบอกซายากะอย่างละเอียดเกี่ยวกับแฟนเก่ามาก่อน แต่ท่าทางกันเองที่เท็ตสึจิมีต่อฉัน ยังไงซายากะก็น่าจะรู้ถึงความไม่ปกติข้อนี้
         เท็ตสึจิ ทามายามะเป็นมากกว่าแขกทั่วไป สายตาของเธอครุ่นคิดบางอย่าง ซายากะฝังตัวในนั้นพักใหญ่และคงคิดเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายคนที่มาหาฉันถึงบริษัทในวันนี้ แต่เรื่องนั้นเอาไว้ฉันจะเล่าให้เธอฟังทีหลัง
         “ฉันก็แค่ไม่ทันได้นึกว่าคุณจะมา คุณจะมาทุกปีเลยหรือไงคะ วันที่เราเลิกกัน มีใครเขาฉลองด้วยเรื่องแบบนี้กัน” เท็ตสึจินั่งลงหลังฉันรับช่อดอกไม้มางง ๆ ในตอนแรก
         “ถ้าผมมาหาคุณทุกวันมันก็ไม่ดีสำหรับคุณอีก คุณคงรำคาญผมเสียก่อน ว่าแต่เลขาคนใหม่หน้าตาน่ารักไม่เบานะครับ” เท็ตสึจิหันมาชื่นชมเลขาของฉันให้ฟัง ก็ใช่น่ะสิซายากะน่ารักอยู่แล้ว ถ้าลองบอกว่าไม่น่ารัก ฉันนี่แหละจะต่อว่าอดีตแฟนให้เข้าใจซะใหม่ด้วยตัวของฉันเอง
         “ถึงเราจะเลิกกันไปแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าให้คุณมาเหล่เลขาของฉันได้นะ รักษาน้ำใจกันบ้าง เห็นเด็กสาวเป็นไม่ได้” อดีตแฟนเก่าของฉันแทบสำลักน้ำ แต่ฉันหมายความตามนั้นว่า ไม่ยอมให้เขามาเหล่
         ห้ามยุ่ง…และอย่ามาวุ่นวาย

         “มิยูกิ คุณแซวผมแรงไปหรือเปล่า นี่ถ้าเลขาเขาได้ยินเขาจะคิดยังไงกับผม”
         “เขาจะได้ระวังตัวเวลาที่คุณเดินผ่านไง”
         “ผมไม่ได้อันตรายขนาดสักหน่อยนะครับ” คราวนี้เป็นฉันที่หัวเราะบ้าง เมื่อคนถูกแซวเริ่มหน้าเสียจริง ๆ แต่เขาเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะยิ้ม เปลี่ยนท่าทางเป็นจริงจัง “ผมสนใจแต่สาวที่ค่อนข้างมีอายุหน่อย ๆ จนถึงตอนนี้ คิดว่าคุณเองก็รู้จักผู้หญิงคนนั้นดี”
         “ตลกแล้วคุณ เรื่องมีอายุเขาไม่พูดกับผู้หญิงหรอกนะ คุณต้องเรียนรู้จิตใจผู้หญิงเพิ่มเติมนะคะ”
         “เหมือนเรื่องที่คุณไม่ค่อยมีเวลาให้ผม ตอนที่เราสองคนคบกันหรือเปล่า”
         “ขอโทษด้วยนะคะสำหรับเรื่องนั้น…เอ่อนี่คุณหอบดอกไม้มาหาฉันเพราะเรื่องไหนนะคะ” ฉันแกล้งหยอกอีกคนเพื่อคลายบรรยากาศที่เหมือนจะไม่สดชื่นขึ้นมากะทันหัน
         “มิยูกิ คุณรู้มั้ย ผมหวังว่าจะได้มีโอกาสแล้วพยายามกับคุณอีกครั้ง”
         “อย่างที่คุณเห็นค่ะเท็ตจิ ฉันก็เหมือนเดิม ไม่มีใครเข้ามา ฉันยุ่งจนแทบไม่มีเวลาเหมือนตอนที่เรายังคบกัน ฉันไม่อยากเอาเปรียบให้คุณต้องพยายามอยู่คนเดียว คุณจะเหนื่อยเปล่า เพราะถึงฉันพยายามเท่าไหร่ มันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนฉันได้อยู่ดี คุณเองก็รู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว”
         “ผม…แค่อยากจะพยายาม ที่พูดว่าเลิกกันวันนั้น มันเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบที่ผมน้อยใจคุณ ไม่คิดว่าคุณจะเอาจริงเลยครับ ผมช็อคนะ”
         “คุณอาจจะน้อยใจและเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบเมื่อพูดว่าเลิกกัน แต่ฉันว่าความเหนื่อยที่คุณได้ลองพยายามกับฉันมาตลอดระยะเวลาที่เราคบกัน ฉันคิดว่าคุณเหนื่อยกับมันจริง ๆ ฉันถึงได้เลิกกับคุณ”
         “คุณไม่คิดถึงเวลาดี ๆ ที่เรามีด้วยกันบ้างเลยหรือไงครับเนี่ย โหดร้ายกับผมจัง แต่ถ้าคุณมีแฟนใหม่ผมคงรู้สึกดีกว่านี้” เท็ตสึจิไม่ได้พยายามจะตอแยอะไรกับฉัน เขาคงแค่อยากพูดความรู้สึกของเขาเอง ให้มันเป็นเรื่องผ่อนคลาย แต่ถึงอย่างนั้นหัวข้อมันก็ไม่ใช่เรื่องผ่อนคลายสักนิดเดียว
         “เท็ตจิ นี่คุณอยากให้ฉันมีแฟนใหม่เหรอคะ” เขายิ้มน้อย ๆ ตอนที่มองฉัน มองด้วยความรักเหมือนตอนที่เราคบกัน เป็นความรักที่ฉันไม่อาจรับไว้ได้
         “ถ้าคุณมีแฟนใหม่ ผมอาจจะทำใจได้ว่าผมไม่เหมาะกับคุณ หรือเพราะคุณได้เจอคนที่ดีกว่า แต่นี่มันไม่ใช่แบบนั้น คุณไม่คบใคร และเก็บตัวเอง บางทีผมแค่รู้สึกผิดที่ ผมไม่สามารถช่วยให้คุณมีความสุขได้ ไม่สามารถช่วยแบ่งเบาอะไรได้เลยสักอย่าง ทั้งที่ผมมีโอกาสได้ดูแลคุณแล้วแท้ ๆ”
         “เท็ตจิ ไม่ใช่ความผิดคุณนะคะ ฉันน่ะรู้สึกขอบคุณทุกคนที่เคยก้าวเข้ามาในชีวิตฉันอยู่เสมอ แต่ฉันรู้ตัวเองดีว่าฉันให้ความสุขกับพวกคุณได้ไม่เต็มที่”
         “คุณก็ชอบคิดมากแบบนี้ทุกครั้งเลยสิ”
         “คุณไม่คบกับคนอื่นดูบ้างล่ะคะเท็ตจิ ไม่แน่หรอกนะ อาจจะได้เจอใครที่ใช่”
         “ถ้ามันง่ายแบบนั้นผมคงมีแฟนใหม่ไปแล้ว” อดีตแฟนถอนหายใจปลง ๆ
         “อะไรเนี่ยคุณ เด็กสาวเยอะแยะ คุณเองก็หน้าตาดี ไม่น่าจะหาแฟนใหม่ยากเลยนี่นา”
         “บางคนที่เขาไม่คลิกกับเรา ต่อให้พยายามยังไงก็ไม่คลิกนั่นแหละครับ”
         “เป็นความพยายามที่เหนื่อยเปล่าใช่มั้ยล่ะคะ”
         “ใช่ครับ ผมรู้ว่าต่อให้ผมพยายามสักเท่าไหร่ ผมก็จะเหนื่อยเปล่า” เทตสึจิหัวเราะยอมแพ้ เมื่อสุดท้ายเขาก็ต้องยอมรับว่าความพยายามในการมาหาฉันครั้งนี้ไม่เกิดผลอย่างที่หวังเอาไว้
         “คุณยังเป็นเพื่อนฉันนะเท็ตจิ ฉันไม่เคยรังเกียจที่เราจะพูดคุยกัน”
         “ลดความสัมพันธ์เป็นเพื่อนแล้ว คุณจะว่างแน่เหรอครับ” จะว่าไปฉันไม่ค่อยว่างออกไปกับเขาเลยสักครั้ง แต่มีเวลาว่างไปนั่งกินเนื้อย่างแทน รวมถึงขลุกอยู่กับเลขาสาวของตัวเองได้ตลอด
         “ไว้คราวหน้าฉันจะพยายามหาเวลาว่างไปกับคุณนะคะเท็ตจิ” ก็หวังเอาไว้แบบนั้นว่าฉันจะหาเวลาว่างได้ ฉันคิดโดยไม่บอกอดีตแฟนเก่า

         ไม่กี่วันต่อมาเท็ตสึจิมาที่บริษัทอีกครั้ง แต่มาเพราะอยากชวนเลขาของฉันไปรับประทานอาหารเย็นด้วยเหตุผลบางอย่างที่อาจต่อเนื่องมาจากคำชมซึ่งมีต่อซายากะเมื่อวันที่เขาหอบดอกไม้มาให้ ฉันกระเซ้าเขาไปว่าไม่อนุญาต และปัดให้เขาไปถามกับตัวเลขาเองจะดีกว่า ถ้าฝ่ายนั้นยินดี ฉันจะไม่ขัดอะไร แต่ลึก ๆ ฉันเทใจเอนเอียงไปว่าซายากะไม่ไปด้วยแน่นอน
         “ผมแค่อยากมาบอกคุณไว้ก่อน อย่างน้อยจะได้ไม่ข้ามหน้าข้ามตาที่จู่ ๆ ผมมาชวนลูกน้องของคุณไปทานข้าว”
         “ฉันไม่ว่าอะไรคุณอยู่แล้วค่ะเท็ตจิ เพราะฉันเองเคยพูดไว้ว่าให้คุณหาแฟนใหม่ แต่การที่มาชวนเลขาฉัน…มันทำให้อดคิดไม่ได้ว่า คุณตั้งใจเกินไปหรือเปล่า”
         “ตั้งใจแบบไหนกันครับ ถ้าผมรู้มาก่อนหน้านี้ว่าเลขาคุณน่ารัก ผมคงรีบมาตั้งนานแล้ว”
         “แสดงว่าเรื่องที่คุณอยากพยายามกับฉันอีกครั้ง ก็โกหกงั้นสิคะ” ชายหนุ่มกระตุกยิ้ม หลังโดนถามอย่างจับผิด
         “ผมยังคงอยากพยายามกับคุณ แต่เมื่อคุณไม่ให้โอกาสนั้นและยังแนะนำให้ผมหาแฟนใหม่ ผมก็จะหาแฟนใหม่ เป็นการเริ่มต้นอะไรใหม่ ๆ อย่างที่คุณต้องการ” ฉันยิ้มให้อดีตแฟนหนุ่มที่อยากเริ่มต้นใหม่ แต่ไม่ได้ยิ้มเพราะเรื่องเขามีใจชอบเลขาของฉันเอง
         “เพราะฉันเหรอคะ” เท็ตสึจิทำหน้าไม่เข้าใจ เพราะฉันไม่น่าจะถามคำถามนั้น ทั้งที่เขาก็เพิ่งบอกหยก ๆ ว่าฉันคือสาเหตุ
         “คุณแกล้งถามเพื่ออำผมเล่นเหรอมิยูกิ”
         “เพราะฉันใช่มั้ย คุณถึงเลือกยามาโมโตะ” เท็ตสึจิหัวเราะจนกระทั่งฉันถามคำถามที่อาจแทงใจดำเขาเข้าอย่างจัง เพราะเขาหยุดและสงบนิ่งก่อนจะตอบคำถามที่ฉันเชื่อว่าไม่จริง
         “อย่าคิดมากสิมิยูกิ ผมไม่ทำอะไรแบบนั้น”
         “ถ้าคุณชอบยามาโมโตะจริง ๆ ฉันจะไม่รู้สึกอะไรหรอกนะคะ แต่ถ้าคุณทำแบบนี้เพราะฉัน ฉันแค่อยากบอกว่า อย่า คุณจะเสียเวลาเปล่าเหมือนกัน”
         “ผมแค่จะเปิดใจรับใครใหม่ ๆ แล้วดูคุณตอนนี้สิมิยูกิ คุณดูไม่ค่อยดีใจกับผมเท่าไหร่แล้วนะครับ”
         “เท็ตจิอย่ายุ่งกับเลขาของฉัน อย่าทำร้ายเธอ” ฉันขึ้นเสียงมานิดหน่อยแต่ก็ปรับมันลงมา อีกคนถามทำเป็นสงสัย แต่เขาก็คงรู้ว่าฉันไม่ชอบ
         “คุณไม่ชอบถ้าผมจะคบหากับเลขาของคุณเหรอ”
         “นี่คุณถามเขาแล้วเหรอ ยามาโมโตะเขาอยากคบหากับคุณเหรอคะ”
         “ผมล้อเล่นน่า นี่คุณโมโหผมจริง ๆ เหรอครับ” อดีตแฟนหนุ่มกลับมาโหมดเดิมอีกครั้ง ฉันเริ่มไม่รู้แล้วว่าเรื่องไหนที่เขาพูดจริงและเรื่องไหนที่เขาพูดเล่น แต่ฉันหัวร้อนจนแทบจะคุมสติไว้ไม่อยู่ “มิยูกิ คุณดูเป็นห่วงเลขาคุณมากเลยนะ”
         “มันไม่มีอะไรหรอกค่ะ แต่ฉันแค่รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง ถ้าคุณจะทำร้ายผู้หญิงที่ไม่เกี่ยวข้องด้วย เพียงเพราะเรื่องของฉัน ฉันโมโหบอกไม่ถูก”
         “อย่างนั้นหรอกเหรอครับ ผมไม่ค่อยเห็นคุณโมโหใครช่วงหลัง ๆ มานี้เลยนะมิยูกิ” ตอนนี้ฉันเริ่มคุมความคุกรุ่นในหัวของตัวเองได้บางส่วนแล้ว มันจะไม่ระเบิดออก ยกเว้นว่าเท็ตสึจิจะชวนหาเรื่อง
         “ถ้าคุณมีเลขาดี ๆ อยู่กับตัว คุณคงไม่อยากเสียเขาไปหรอกเท็ตจิ แล้วสมัยนี้ก็ไม่ได้หาคนทำงานเข้าขากันได้ง่าย ๆ ดังนั้นฉันเลยรู้สึกกับเลขาคนนี้เป็นพิเศษ จะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจคุณนะ แต่บางครั้งตัวฉันเองยังกลัวว่าจะยุ่งย่าม จุกจิกจู้จี้กับคุณยามาโมโตะเขาเกินไปด้วยซ้ำ เอ่อนี่…เรื่องชวนยามาโมโตะทานข้าว”
         “เรื่องทานข้าวเรื่องจริงครับ แต่ชวนคุณ” อดีตแฟนหนุ่มยักคิ้ว แต่ฉันถอนหายใจเพราะวันนี้ไม่ว่าง
         “วันนี้ฉันมีนัดกับคนอื่นแล้วค่ะ”
         “คุณต้องล้อผมเล่นอยู่แน่เลย”
         …

         คุณเท็ตสึจิหันมาส่งยิ้มให้หลังเดินออกมาจากห้องของประธานบริษัท ก่อนจะเดินหายเข้าไปในลิฟต์ พร้อมกับเสียงโทรศัพท์ที่คุณวาตานาเบะเรียกฉันเข้าไปพบด้านใน ฉันใช้หลังมือกระทบกับประตูที่คุณเท็ตสึจิเพิ่งเดินออกมา และออกแรงดันมือจับประตูพร้อมกับพาตัวเองเข้าไปด้านใน
         “ขออนุญาตค่ะ…” มีคนรอฉันอยู่หลังประตู คุณวาตานาเบะรีบเอาหลังยันประตูไว้ ฉันไม่ทันคิดสงสัยสักนิดว่าจะมีเจ้านายมาดักรอระหว่างที่กำลังโดนเธอกอดซะแน่น
         “ระวังเท็ตสึจิคนนั้นไว้หน่อยล่ะ” คุณวาตานาเบะไม่ยอมปล่อยฉันเป็นอิสระง่าย ๆ เธอโอบแขนเอาไว้รอบเอวฉัน
         “ทำไมฉันจะต้องระวังแขกคนพิเศษของคุณด้วยคะ” คุณวาตานาเบะถอนหายใจอยู่ข้างหูฉันช้า ๆ ฉันไม่โอเคที่จะต้องมาทนหวั่นไหวในสถานการณ์แบบนี้ คุณวาตานาเบะท่าทางไม่อยากปล่อยฉันเหมือนกลัวอะไร
         “เพราะเขาสนใจคุณ” อีกฝ่ายตอบสั้น ๆ แต่ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นที่มีคนมาสนใจเท่าใดนัก รวมถึงพยายามไม่แสดงอาการกระโตกกระตากจนอาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดกับเจ้านายของฉันเอง ก็ใช่น่ะสิใครจะอยากมีปัญหากับทั้งแฟนเก่าของเจ้านายและมีปัญหากับเจ้านายตัวเองกันล่ะ
         “แต่ฉันว่านั่นไม่จริง เขาสนใจคุณมากกว่าฉันนะคะท่านประธาน” เมื่อกี้ฉันก็ไม่ได้เล่นมุกอะไรสักหน่อย แต่นั่นทำให้คุณวาตานาเบะหัวเราะอยู่ในลำคอพร้อมกับขโมยหอมแก้มฉัน เชื่องช้าเนิ่นนาน และเธอยอมคลายวงแขนที่กอดฉันไว้
         ฉันพยายามรวบรวมสติไม่ให้เผลอไปกับความอบอุ่นนั่น ให้ตายเถอะน่า เกลียดเวลาที่คุณวาตานาเบะชอบทำแบบนี้ ก็ปกติเธอมักจะเข้ามาแบบเจ้าเล่ห์บ้างละ กวน ๆ บ้างละ ฉันไม่ชินกับการกระทำแบบนี้เท่าไหร่ เป็นไปได้เหมือนกันว่า เธอกำลังเป็นห่วงฉัน หรืออาจจะกำลังกังวลกับบางสิ่งจริง ๆ
         “เท็ตจิยังหวังว่าจะคืนดีกับฉัน เขามักจะเอาดอกไม้มาฉลองครบรอบวันที่เราเลิกกัน” คุณวาตานาเบะเข้ามาจ้องฉันและกลอกตาช้า ๆ ไม่เหมือนว่าแค่อยากจะเล่าให้ฟัง แต่เธอกำลังรอดูปฏิกิริยาจากฉัน
         “ถ้าฉันจำไม่ผิดคุณบอกเองนี่คะว่าคุณไม่ค่อยมีเวลาให้พวกเขา แล้วทำไมเขาถึงอยากคืนดีกับคุณ” ฉันฉุกคิดเงียบ ๆ ว่าแฟนเก่าที่อยากคืนดีไม่รู้จะมีแค่คุณเท็ตสึจิคนเดียวหรือเปล่า
         “เมื่อสุดท้ายแล้วผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม ดังนั้นฉันว่าเราแยกทางกันซะก่อนดีกว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่เพราะฉันงอนหรือเอาแต่ใจตัวเองนะ…ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ”
         “เปล่าสักหน่อย ฉันก็แค่รอฟังอยู่” เจ้านายสาวรีบเล่าเรื่องของเธอให้ฉันฟังต่อ อาจเพราะเธอไม่ค่อยบอกเรื่องส่วนตัวเหล่านี้ให้ฟังมากเท่าไหร่ ฉันก็เลยทำตัวไม่ถูก
         “ถ้าฉันยังต้องปรับตัวมากมายเพื่อให้เข้ากันได้กับพวกเขาเหล่านั้น ฉันจะทนได้แน่ ๆ เหรอ ฉันหมายถึงว่าในอนาคตข้างหน้า ฉันจะสามารถอดทนกับสิ่งที่มันไม่ใช่ตัวเองแบบนี้ไปได้จนถึงเมื่อไหร่ ฉันน่ะเข้าใจนะว่าไม่ควรทำงานหนักมากจน ไม่สนใจชีวิตตัวเอง แต่ก็ต้องขอบคุณบางคน ที่ทำให้ฉันเริ่มกลับมาสนใจความผูกพันอันซับซ้อนของโลกใบนี้”
         “ท่านประธานเรียกฉันมาแค่จะเล่าเรื่องแฟนเก่าคุณให้ฟังเหรอคะ” ฉันรู้สึกถึงความร้อนวูบวาบบนหน้าตัวเอง แต่ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน เพื่อไม่ให้ท่านประธานได้ใจ เพราะเธอทำท่าจะจูบแต่ก็ล่าถอยออกไปในตอนสุดท้าย
         “คิดซะว่าฉันบ่นอะไรไปเรื่อยเปื่อยก็ได้นะ ฉันไม่ถือ ฉันแค่กังวลนิดหน่อย กลัวว่าเขาจะมายุ่งกับคุณ แต่ฉันก็คงแค่กังวลเกินไป เย็นนี้มัตสึอิชวนฉันไปงานเลี้ยงเล็ก ๆ ที่บ้าน ส่วนทางด้านเท็ตจิก็หาเรื่องชวนฉันไปทานข้าวเย็นเหมือนกัน ฉันเลยขออนุญาตพาเท็ตจิไปที่บ้านของมัตสึอิด้วยซะเลย ซึ่งคุณมัตสึอิก็ไม่ได้ว่าอะไร ทีเดียวได้สองต่อเลยเห็นมั้ยคะ”
         “คุณ…อย่าดื่มเยอะนะคะ” คุณวาตานาเบะไม่ยอมให้ฉันออกจากห้อง เมื่อฉันเบี่ยงตัวหลบจะไปที่ประตู
         “เดี๋ยวสิ…ไปเป็นเพื่อนกันหน่อยได้มั้ย”
         “ถ้าคุณได้อยู่ตามลำพังกับคุณเท็ตสึจิ คุณอาจจะมีเวลาคิดทบทวนเรื่องของเขาอีกครั้ง ฉันไม่คิดว่าตัวเองควรไปที่บ้านคุณมัตสึอิเย็นนี้หรอกค่ะ” ฉันมองหน้าท่านประธานที่กำลังยิ้ม
         “ซายากะกลายเป็นนางเอกตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ได้กำลังคิดจะเสียสละฉันอยู่ใช่มั้ย” ฉันไม่ค่อยอยากยอมรับ แต่ฉันกลัวว่าจะดูแลคุณวาตานาเบะได้ไม่ดี มันมีอะไรให้คิดเยอะแยะ ต่อให้ฉันจะพยายามแค่ไหน อีกมุมหนึ่งก็กระซิบบอกฉัน ซายากะเธอจะดูแลเขาได้จริงหรือเปล่า สองมือของเธอจะทำได้แค่ไหน นั่นแหละฉันจึงอดคิดไม่ได้ว่าถ้าหลีกทางให้แก่คนที่เคยรักกันอาจเหมาะสมสำหรับท่านประธานบริษัท
         “ฉันจะบอกอะไรคุณสักอย่างเกี่ยวกับเท็ตจิ และฟังไว้ให้ดี ๆ นะซายากะ ต่อให้ฉันได้อยู่กับเท็ตจิทั้งชีวิต มันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เพราะฉันไม่ได้รักเขาอีกต่อไปแล้ว จากวันที่ฉันเคยคบกับเขาจนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังคงเป็นผู้หญิงที่หาเวลาว่างไม่เคยได้เหมือนเดิม คุณรู้มั้ยฉันแค่อยากอยู่กับคนที่เข้าใจข้อเสียของฉันข้อนี้”
         “คุณไม่สงสารเขาบ้างเหรอคะ”
         “ซายากะไม่สงสารฉันบ้างเหรอ”
         “ฉันไม่ได้ถามเพราะต้องการให้คุณย้อนถามฉันแบบนี้สักหน่อย ฉันจะต้องสงสารคุณทำไมคะ ชีวิตหรูหราโดดไปกินเนื้อย่างตอนไหนก็ได้ และเป็นถึงประธานบริษัทใหญ่โต” ฉันแกล้งโวยวายว่าเธอไปเรื่อย คุณวาตานาเบะยิ้ม
         “บางอย่างไม่ใช่เรื่องที่สมควรจะดันทุรัง เพราะมันมีแต่เสียเวลา ฉันไม่อยากให้เขาต้องมาเสียเวลากับผู้หญิงแบบฉัน ไม่อยากให้เขาเสียเวลาที่อาจได้เจอใครสักคนซึ่งเหมาะสมกับเขา และพร้อมที่จะอยู่เคียงข้าง เหมือนฉันกำลังเจอใครบางคนที่ฉันอยากอยู่ด้วย” แม้คุณวาตานาเบะจะไม่พูดว่าคนคนนั้นคือใคร แต่แค่เธอปัดไรผมฉันเบา ๆ และส่งยิ้มกว้างให้อีกครั้ง หลังเข้ามาจูบฉันจนได้ นั่นคงหมายถึงสิ่งที่เธอกำลังบอกฉัน ฉันคือคนนั้น
         “มีแต่ซายากะนี่แหละที่ฉันอยากดันทุรังด้วย อยากจะสัมผัสเธออยู่ตลอดเวลา ยิ่งห้ามก็ยิ่งอยากทำ รู้ตัวหรือเปล่า”
         “ถ้าเป็นที่อื่นที่ไม่ใช่ออฟฟิศ ฉันก็คงไม่บ่นคุณหรอก แต่คุณชอบแกล้งฉันเวลาอยู่ที่ทำงานตลอดเลย มันก็น่าว่าให้เข็ดนัก คุณอายุมากกว่าฉันนะคะ เป็นประธานบริษัทด้วย ฉันไม่อยากให้ใครมองคุณไม่ดี”
         “อย่างที่ซายากะพูดมานั่นแหละว่าเพราะฉันอายุมากแล้ว หัวใจมันก็เลยอ่อนแอเป็นธรรมดา ดังนั้นเวลาที่มันต้องการอะไร ฉันห้ามใจตัวเองไม่ค่อยได้” คนที่ขวางประตูอยู่เก็บความดีใจเอาไว้ไม่อยู่ เธออ้าแขนออกเหมือนผู้รักษาประตูในกีฬาฟุตบอล ฉันแปลกใจว่าจะได้ออกจากห้องทำงานเธอหรือเปล่า
         “คุณทำอะไรคะคุณวาตานาเบะ”
         “ชอบจังที่ซายากะบอกว่า ‘ฉันไม่อยากให้ใครมองคุณไม่ดี’ มากอดทีสิ”
         “นี่ฉันเพิ่งบอกคุณไปหยก ๆ ว่าอย่าแกล้งฉันในที่ทำงาน คุณก็ยังทำเห็นมั้ยล่ะ” ถึงปากจะบ่นไม่หยุด แต่ก็ยอมเดินเข้าไปซุกในอ้อมกอดของผู้หญิงที่ยิ้มรออยู่ตรงหน้า
         “เด็กน้อย ก็เพราะรักไง ถึงได้โดนแกล้ง”
         “ใครเป็นเด็กน้อยของคุณคะ ฉันอายุเกินยี่สิบแล้ว”
         “จริงด้วยอายุเกินทำอะไรก็ได้ ไม่ต้องกลัวด้วยนี่เนอะ” ฉันกลั้นขำเพราะคำพูดสองแง่สองง่ามของเจ้านายตัวเอง แต่เอาเถอะถ้าคิดมากได้เข้าทางคุณวาตานาเบะกันพอดี

         ฉันยอมไปงานเลี้ยงที่บ้านของคุณมัตสึอิเพราะโดนท่านประธานอ้อน คุณวาตานาเบะบอกว่า เธอแค่อยากอยู่กับฉัน ฉันรู้ว่านั่นอาจเป็นเพียงเหตุผลเล็กน้อย แต่เพียงพอให้ฉันยอมไปกับเธอ ฉันบอกตัวเองระหว่างนั่งรถว่าฉันทำถูกต้องแล้ว อย่ามัวแต่คิดถึงเรื่องอื่นอยู่เลย เอาเรื่องของคุณเท็ตสึจิออกไปจากหัว ให้คิดถึงใจตัวเองบ้าง คุณวาตานาเบะยังกล้าในเรื่องของฉัน ทำไมฉันจะต้องกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดด้วย
         ซายากะ…ทำในสิ่งที่ทั้งเธอกับคุณวาตานาเบะต่างก็ต้องการซะสิ
         เธอก็อยากอยู่กับคุณวาตานาเบะเหมือนกันนี่…

หมายเหตุ : เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อแซะซายามิลกี้เท่านั้น
[Short] – เจ้านาย เนื้อย่าง กับเลขาพาป่วน (9) (SayaMilky)??

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s