สั้นพิเศษ

[Short] สั้นพิเศษ – 3.ความรู้สึก (SayaMilky)

Posted on Updated on

         “รู้หรือเปล่าว่ารัก”
         “รู้สิคะ” ฉันมองหน้าซายากะพยายามกลั้นขำ แล้วฟาดต้นแขนเธอด้วยกระดาษเนื้อเพลงที่อยู่ในมือเข้าเต็มแรง แต่ซายากะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
         “เรากำลังซ้อมเพลงใหม่กันอยู่นะ พี่ไม่ได้ถามเธอเรื่องนั้น ตั้งใจซ้อมหน่อยสิ ใครแต่งเนี่ย มันไม่เข้ากับคนร้องเลย” ฉันแซว ขณะที่ซายากะเล่นกีต้าร์ต่อไปไม่สนใจคำบ่นของฉันแม้แต่น้อย
         “ฉันแต่งเองค่ะ”
         ซายากะเล่นกีต้าร์และร้องเพลงที่เธอบอกว่าแต่งเองให้ฉันฟังจนจบ ฉันไม่รู้หรอกว่าเพลงเนื้อหาแบบไหนที่จะดีหรือเรียกว่าเป็นเพลงที่ดี แต่ฉันว่าเพลงนี้ซายากะร้องมันออกมาได้ดี เธอสื่อมันออกมาให้ฉันเข้าใจได้ ฉันรู้สึกแบบนั้นในฐานะคนฟัง ถึงเพลงจะดูขี้อ้อน ไม่เข้ากับคนขี้วีนขี้เอาแต่ใจเหมือนกับนิสัยของคนแต่งเพลงนี้ก็ตาม
         “ซายากะร้องได้หมดแล้วนี่ แล้วเรียกพี่มาทำไม”
         “ก็อยากให้มีคนมาฟัง ไม่ได้หรือไงคะ” ….. อ่านต่อ

[Short] สั้นพิเศษ – 2.น้ำแข็งไส (SayaMilky)

Posted on Updated on

         “นี่…ที่นั่งเอาคางเกยโต๊ะอยู่ตรงนั้นน่ะ จำเนื้อเพลงไปถึงไหนแล้ว อย่ามาทำเอื่อยเฉื่อยให้พี่ต้องเหนื่อยใจกับเราได้มั้ย ซายากะ” วันนี้หยุดพักได้อยู่กับบ้าน ตั้งแต่ที่เริ่มเปิดตัวกับสื่อ ฉันไม่คิดว่าจะมีชื่อเสียงอะไร แต่ด้วยงานที่เข้ามาไม่ขาดสาย ก็ดีใจอยู่ไม่น้อยว่าคงเป็นที่รู้จักมากขึ้น โดนบ่นซะได้ ฉันโทรไปเรียกแกมบังคับให้พี่มิยูกิมาหาที่บ้านเอง
         “ก็ใช่สิ ฉันไม่เหมือนพารุนี่ จะได้จำบทเป๊ะ อ่านแป๊บเดียวก็แสดงได้ แถมยังมีเสน่ห์ด้านการแสดงมากซะด้วย” ถึงพี่มิยูกิจะยังคงดูแลฉันต่อ แต่ก็รับหน้าที่ดูแลพารุด้วย ฉันยังเคืองอยู่เลยเรื่องนี้ ….. อ่านต่อ

[Short] สั้นพิเศษ – 1.รถไฟ (SayaMilky)

Posted on Updated on

         “พี่คะพี่จำไม่ได้เหรอว่าฉันชอบนั่งริมหน้าต่างเวลาขึ้นรถไฟน่ะ!” นักร้องสาวในสังกัดแสดงอาการวีนใส่ทันทีที่เธอขึ้นมาบนรถไฟ ยามาโมโตะ ซายากะเป็นเด็กขี้เอาแต่ใจ บางทีก็เรื่องมากฉันจนปวดหัวได้ทุกวัน โดยเฉพาะเรื่องไม่เป็นเรื่อง ของถนัดของเธอทีเดียว ยังดีว่าตอนนี้มีคนไม่มาก ทำอะไรไม่คิดให้ดีเลยยัยเด็กคนนี้นี่
         “ซายากะชอบนั่งริมหน้าต่างด้วยเหรอ” นี่ฉันก็เข้าใจมาตลอดว่าซายากะนั่งตรงไหนก็ได้
         “ก็ใช่สิ ทำไมคะ เรื่องแค่นี้จำไม่ได้เหรอคะ ….. อ่านต่อ

[Short] – สองคนที่แตกต่าง (SayaMilky)

Posted on Updated on

sayamilky ฟิค

มโนที่ 1 พารุกี้
         แว่นสายตาถูกดึงออกพร้อมกับอ้อมกอดของบางคนที่มาโอบเอวฉันไว้จากข้างหลัง แม้จะมองเห็นได้ไม่ชัดเท่าตอนใส่แว่น แต่มันก็ไม่จำเป็นอยู่ดี ริมฝีปากของซายากะน่ะ…
         “มิยูกิ รับสายช้ามากอะ ทำอะไรอยู่ ฝันกลางวันหรือไง เอาอะไรมั้ยนี่ฉันอยู่ร้านกาแฟใต้หอ” ฉันไม่อยากยอมรับหรอกว่านั่นเป็นแค่ความฝัน แต่พารูรุก็เดาถูก ควรจะขอบคุณดีมั้ยที่โทรมาขัดความสุขฉัน
         “ขอเป็นคนขายกาแฟใต้หอได้มั้ย”
         “อย่าดิ”
         “ทำเป็นหวง กับรุ่นพี่ยุยนี่ฉันแตะไม่ได้ใช่ปะ”
         “กับใครก็ไม่ได้ทั้งนั้น รุ่นพี่เป็นของฉัน อยากพูดแบบนี้ว่ะ แต่ทุกวันนี้ฉันเองก็ลำบากเลือดตากระเด็น มีแต่คนชอบรุ่นพี่เขา”
         “เข้าใจแล้วย่ะ อยากซื้ออะไรก็ตามใจแก ฉันกินได้หมด”
         “เออฉันว่าจะแวะร้านสะดวกซื้อด้วย เอาพนักงานขายปะ” พารูรุหัวเราะใส่ฉัน
         “ถ้าแกพาซายากะมาได้ก็ลองสิ อยากพาเข้าห้องอยู่พอดี…”
         “ไอ้ #$%!@#” ….. อ่านต่อ